Een moeder van een dochter met boulimia
Dochterlief is jarig en we zitten heerlijk aan tafel te borrelen. Mijn moeder zit met het LEF magazine voor zich waarin een artikel staat over mij en Vrij van Eetstoornis. Ze zit aandachtig te lezen. Dan klapt ze het blad dicht en zegt peinzend “Ja”. Daarna valt een grote stilte. Ze laat het erbij en ik weet niet hoe nu verder.

Ga je lekker mee uit eten? Zeg je nu volmondig “JA”? Of slaat gelijk de schrik je om het hart en buitelen direct 101 gedachtes door je hoofd waarom dat geen goed idee is? Uit eten gaan terwijl je een eetstoornis hebt, levert veel stress en soms dagenlang eetbuien op. Hoe komt dat en nog belangrijker: wat doe je eraan?
Een eetstoornis is niet raar, maar je wordt vaak wel gek van je onbeheersbare gerichtheid op eten en eetbuien. Wat kun je hier nu aan doen? Hoe doorbreek je die ongewenste obsessie?
Jezelf volproppen met eten of juist niet eten. Compenseren door sporten, braken of laxeermiddelen. Tig keer per dag op de weegschaal. Bezig met eten, met dun, met dik, met uiterlijk. De buitenwereld vindt het niet normaal. Soms vind je het zelf ook niet normaal. En toch als je het goed beschouwt is een eetstoornis heel logisch. Een eetstoornis is niet raar. Ook die van jou niet.
Deze week kwam ik achter een enorme blunder van mezelf. En achter iets dat bij mij voorgoed veranderd is ten opzichte van vroeger. Iets waar iedereen wat aan heeft. Jij ook?
Bloggen over je eetstoornis? No way? Of juist DOEN? Ontdek hoe bloggen over je eetstoornis je kan helpen bij je herstel. Een blog over bloggen. Have fun.
Eetbuien, ik haatte ze en hield van ze. De frustratie van het niet kunnen stoppen en de grote schaamte en walging gingen hand in hand met de geneugten van het ongebreideld kunnen eten en de rust en verdoving die eetbuien met zich mee brengen. Stoppen met eetbuien lukte me niet. Van geen kanten. Ook in mijn praktijk hoor ik dagelijks mensen verzuchten “Stoppen met eetbuien, ik heb al van alles geprobeerd, maar het lukt me niet”. Lees de 5 belangrijkste tips hoe het wel gaat lukken.
Soms kun je opeens twijfelen of je wel met de juiste dingen bezig bent. Of je je werk of studie nog wel zo leuk vindt. Of je nog wel blij bent met je man of vrouw. Of erger nog of je jezelf nog wel zo leuk vindt en het leven dat je leidt. Ik vraag me dat in ieder geval regelmatig af. Hoe is dat voor jou? Zit jij (nog) op het juiste pad? Of is het dringend tijd voor wat anders. Ga op onderzoek.
Iedereen met een eetstoornis heeft zijn of haar eigen verhaal. In dit blog deel ik mijn verhaal. In de hoop dat dit jou ook helpt jouw verhaal te vertellen en in de hoop dat met ieder verhaal dat wij
Ik had het beloofd. Niet één keer maar heel vaak. Ik zou voortaan mijn haren uit het doucheputje halen. Ik deed ook echt mijn best maar werd er in de praktijk keer op keer op betrapt dat ik ze gewoon liet zitten. En zo ging het destijds ook met stoppen met eetbuien en braken. Goede voornemens, die kun je dus maar beter niet maken. Je raakt er zelf alleen maar gefrustreerd van en anderen vertrouwen je sowieso niet meer. Maar wat dan wel?
Eetbuien wie kent ze niet? Die zak chips, het pak koekjes of die plak chocola die je in een keer opeet zonder dat je er erg in hebt. Het wordt een ander verhaal als het daar niet bij blijft, als je de hele koelkast leeg (vr)eet of je zelfs de deur uit gaat om nog meer eetbuivoedsel te kopen. Als je dagelijks eetbuien hebt die niet meer te stoppen zijn en je door blijft eten totdat je fysiek niet meer kunt en je je diep ellendig voelt van de pijn in je lijf en de schaamte in je hoofd. Wat is de oorzaak? Alleen emoties? Nee, er zijn drie oorzaken.
Gevoelens en emoties. Hoe vaak druk je ze niet weg. Verstop je ze omdat het even niet uitkomt. Verdoof je ze met niet eten of juist eetbuien, met drank, drugs of hard werken. Omdat de emoties en gevoelens je verwarren of van slag brengen. Omdat je er geen raad mee weet. Wat zou het fijn zijn als je ze wel een plek kunt geven, als je ermee zou kunnen leren omgaan en ze kunt gebruiken om voluit te leven.