Bikinistress bij een eetstoornis: hoe ga je om met de lente?
Rukte je als kind bij de eerste zonnestralen meteen je sandalen en korte broek uit de kast?
Voor veel volwassenen, zeker als je worstelt met een eetstoornis, voelt dat ineens heel anders. Want waar de één zin heeft in zon en buiten zijn, komen bij jou misschien vooral vragen:
Te dik? Te dun? Kan ik me zo wel laten zien?
Wat ooit vrij voelde, kan ineens zwaar en beladen worden.
In dit blog deel ik 4 dingen die je beter niet kunt doen en 4 die je juist kunnen helpen om deze periode iets lichter te maken.
Lees verder
Jaloers kijk ik naar mensen die hele dagen ontspannen in bikini of zwembroek lopen. Ongegeneerd. Met welk figuur dan ook. Het is een prachtige dag en op 50 meter afstand liggen zee en strand te lonken. Natuurlijk ga ik in bikini. Maar pas op het strand. Niet op de camping, over straat, of in een winkel. Bij de gedachte alleen word ik al onrustig en merk ik dat ik m’n buik inhoud en rechtop ga lopen. Tijd voor exposure therapie. 
“Zeg weet je wel dat jouw ene borst meer naar binnen staat dan de andere?” Verward kijk ik haar aan. Ik ben bij een rebalancer en sta in mijn onderbroekje voor haar voordat ik op de behandeltafel mag. “Wat moet ik hier nu mee?” Wat moet je sowieso met opmerkingen op je lijf waar je niet op zit te wachten? Of met eigen lichaamsobservaties waar je minder blij mee bent.