Eetstoornis: monster of maatje? Of allebei?
Jezelf uithongeren of volproppen. Door de regen naar de supermarkt voor eetbui-eten. Bewegen tot je erbij neervalt. Je sterk voelen als je honger hebt en afvalt. Of ellendig en eenzaam tijdens eetbuien of het braken daarna. Soms ook even niets hoeven voelen. Geen gedoe aan je hoofd. Even rust.
Is je eetstoornis dan iets positiefs of iets negatiefs? Een monster of een maatje?

Gek kun je af en toe worden van jezelf en je eetstoornis. Iedere dag weer dat gevecht met jezelf, je gedachten en eten. Doodvermoeiend en super frustrerend als het maar niet lukt uit de vicieuze cirkel van je eetstoornis te komen. Benader het eens van de andere kant. Start met leven alsof je geen eetstoornis hebt, oftewel: ‘Fake it till you make it‘.
Pffffff, wat stom van me. Ik zit met Annelot, 20 jaar, aan tafel. “Ik wil nu echt eens van het laatste staartje van m’n eetstoornis af”, verzucht ze. Ik leef mee, luister, vraag waar ze precies nog last van heeft. Opeens zeg ik “Dat klinkt als hoe ‘normale mensen’ omgaan met eten. Volgens mij doe je het hartstikke goed en heeft dit niets meer met een eetstoornis te maken”. Ik zie de opluchting op haar gezicht. Dat was de bevestiging die ze nodig had. Oeps…. en die was ik nou net helemaal vergeten te geven. Terwijl dat natuurlijk één van de belangrijkste vragen is om te beantwoorden: Wanneer ben je hersteld van een eetstoornis?
Gezondheid straalt me tegemoet als ik na mijn
Onzeker, eetbuien, jezelf vergelijken met anderen, steeds onrustig en denken aan eten? Grote kans dat je vergeten bent je juiste rol aan te zetten. Ontdek hoe je met meer zelfvertrouwen en plezier in het leven kunt staan. 
Iedereen met een eetstoornis heeft zijn of haar eigen verhaal. In dit blog deel ik mijn verhaal. In de hoop dat dit jou ook helpt jouw verhaal te vertellen en in de hoop dat met ieder verhaal dat wij
Als de liefde voor jezelf ontbreekt, wordt het leven hard werken. Complimenten komen niet goed binnen. Kritiek des te meer. En hoe hard je ook werkt, hoe goed je ook je best doet, ergens zal het van binnen blijven knagen. Zal je blijven twijfelen of je wel goed genoeg bent, zal onzekerheid de kop blijven opsteken, zal je een gebrek aan zelfvertrouwen blijven voelen, jezelf blijven vergelijken met anderen, blijven hunkeren naar goedkeuring van anderen. Autonomie en stevigheid zijn dan ver te zoeken. Niet echt een stevig fundament als je wilt herstellen van een eetstoornis. Wat kun je eraan doen?