Liever onverdoofd door het leven – over herstel van een eetstoornis

Koningsdag 2019. Ik kom buiten na de film Dirty God. Een rauw en kwetsbaar verhaal over een jonge vrouw die verminkt na een zuuraanval haar leven weer moet oppakken.
En tegelijkertijd het verhaal van debuterend actrice Vicky Knight die voor het eerst in haar leven steeds meer blootgeeft van zichzelf en haar door brandwonden getekende lijf.
Ik ben er stil van.
Lees verder







Heb je het idee dat alles in je leven draait om eten, je lichaam en strijd in je hoofd? Dat je dagen vol zitten met regeltjes, twijfels en gedoe over wat wel en niet mag?
Misschien herken je het wel. Je hebt een drukke dag gehad. Nauwelijks stilgestaan. En dan, zodra de rust eindelijk komt, komt ook… de eetbui. In dit blog lees je hoe iets heel kleins, een paar minuten pauze overdag, het verschil kan maken. Hoe ‘niets doen’ juist precies is wat je nodig hebt én hoe Mo daarmee haar eetbuien tot rust bracht. 
Pepernoten (of eigenlijk kruidnoten) doen wat met je. Ze laten je verlangen en smachten. Kwijlen en knagen. Troosten en verdoven. Ze maken je hebberig en hongerig. Laten je opstaan voor meer en laten je pas met rust als de laatste kruimel verorberd is. Waarna spijt haar entree maakt. Hoe komt dat nu? En wat kun je hiermee? De psychologie van de pepernoot.
Jaloers kijk ik naar mensen die hele dagen ontspannen in bikini of zwembroek lopen. Ongegeneerd. Met welk figuur dan ook. Het is een prachtige dag en op 50 meter afstand liggen zee en strand te lonken. Natuurlijk ga ik in bikini. Maar pas op het strand. Niet op de camping, over straat, of in een winkel. Bij de gedachte alleen word ik al onrustig en merk ik dat ik m’n buik inhoud en rechtop ga lopen. Tijd voor exposure therapie.
Hoe cliënt M. en ik tot de oplossing van een bullshit-bingo kwamen nadat we doorkregen wat de werkelijke oorzaak was van haar meest recente eetbui. Voel je je ook gevangen in de eindeloze cyclus van eetbuien en strikte diëten? Lees verder en ontdek hoe je met je eigen bullshit-bingo hier een einde aan kunt maken.
Hoe kan het dat je soms zomaar uit het niets een eetbui krijgt? Dat de drang plots onvermijdbaar groot is? Onderweg van werk naar huis, na een supergezellige avond met vrienden, als de kinderen net in bed liggen of direct als je partner het huis verlaat? De eetbuidrang die dan ontstaat, heeft te maken met wat ik schakelmomenten noem.