Dochterlief is jarig en we zitten heerlijk aan tafel te borrelen. Mijn moeder zit met het LEF magazine voor zich waarin een artikel staat over mij en Vrij van Eetstoornis. Ze zit aandachtig te lezen. Dan klapt ze het blad dicht en zegt peinzend “Ja”. Daarna valt een grote stilte. Ze laat het erbij en ik weet niet hoe nu verder.
Ik had die dag al negen uur gemediteerd, ongemakkelijk zittend op een matje op de vloer. M’n lichaam deed aan alle kanten pijn: mijn rug, m’n schouders, m’n knieën, m’n heupen. Toch zat ik er klaar voor: de meditatie van 18.00 tot 19.00 uur op dag vijf van mijn 10-daagse Vipassana meditatie cursus. Toen kwam de instructie: “Het komende uur mag je helemaal niets meer bewegen: niet je benen, schouders, hoofd, armen, niets.” Het complete uur mocht ik niet verzitten, niet verschuiven, niet wiebelen, niet aan mijn neus kriebelen. Het zweet brak me acuut aan alle kanten uit. Wat nu?
Lees verder
Een eetstoornis, daar kom je toch nooit vanaf? Een eetstoornis, dat is toch heel ingewikkeld om van te herstellen? Dat duurt toch jaren? Zomaar drie reacties die ik bijna dagelijks hoor. Of moet ik het labels noemen? Want is het werkelijk zo? Is het ingewikkeld? Is het onmogelijk? Kun je alleen herstellen door jarenlang ingewikkelde trajecten te volgen?
Of kun je ook in drie maanden herstellen van een eetstoornis? Lees verder