Sociale druk op eten lastig? Zeker als je een eetstoornis hebt! 5 tips om hiermee om te gaan.
Eten vanuit sociale druk. Je kent het waarschijnlijk wel.
“Doe niet zo ongezellig. Je neemt toch wel een taartje?”
“Ach, dat kun je toch wel hebben? Je bent zo slank!”
“Lekker hè? Heb ik vanmiddag speciaal voor jou gemaakt”
“Zou je dat nu wel doen? Je bent toch aan het afvallen?”
“Ga je nu al weg? Maar ik had nog soep, toastjes, hartige taart, …..”
Fijn die opmerkingen. Knappe
man of vrouw, die dan nog iets anders doet dan gesuggereerd wordt. Sociale druk rondom eten is een van de lastigste dingen die er zijn. Gewoon al. Voor iedereen. Laat staan als je een eetstoornis hebt. Hoe ga je om met sociale druk?
Dit is een blog dat ik heel lang voor me uit heb geschoven. Het zat al maanden in mijn hoofd. En toch kwam het er niet van. Durfde ik het wel aan? Durven jullie het wel aan? Zou ik nu wel of niet? Een blog over schaamte en schroom. En kan die titel wel, moet ik het niet “Boulimia – De schaamte voorbij” noemen? Lekker veilig en braaf? Hier komt ‘ie. Durf je het aan? 
Lijf? O ja, ik heb ook nog een lijf. Ik merkte het al op de fiets op weg naar twee collega’s om een nieuwe training te ontwikkelen. Lekker in de frisse buitenlucht. Maar het ging allemaal langs mij heen. Ik nam maar half waar wat er om me heen was. Merkte dat het me eigenlijk allemaal te veel was. Het was weer eens zo ver. Te hard gewerkt. Te veel hooi op mijn vork genomen. Dat ook nog allemaal het liefst in een dag af moest. En dan mezelf kwijt. Alleen nog maar een hoofd op een fiets. 
In mijn leven heb ik meest geleerd van mijn fouten. Maar laat je je dochter wel fouten maken als ze een eetstoornis heeft? Ze is toch ziek? En dan wil je niet dat ze dan nog verder afglijdt. Moet je dan niet de verantwoordelijkheid overnemen om fouten en erger te voorkomen? Of kies je voor zelfregie en laat je je kind aan zet? In dit blog deel ik hoe ik hiernaar kijk. Ik ben enorm benieuwd wat jouw mening hierover is. Laat het me weten. 
Vorige week schreef ik het artikel 