De 3 belangrijkste inzichten die mij van mijn boulimia af hielpen
Tijdens de ontwikkeling van mijn programma voor mensen met eetbuien en boulimia spreek ik een 17-jarig meisje met boulimia. Ze heeft al drie jaar eetbuien waar ze maar niet vanaf komt. Gelukkig heeft ze hulp van een therapeut. Na afloop van ons gesprek, beloof ik haar de belangrijkste tips en inzichten te mailen die mij hielpen van mijn eetverslaving af te komen. En waarom deze dan ook niet met jou delen. Dus bij deze! Lees verder
Kan ik het wel? Heb ik wel het juiste gekozen? Van de zenuwen moet ik naar het toilet. Over een paar minuten moet ik in een overvolle zaal in één klap een plank doormeppen met daarop mijn hardnekkigste negatieve overtuiging ever: niet goed genoeg. Maar is deze wel de ergste? De juiste? Kan ik niet met wat beters komen én lukt het me wel die plank door te slaan? Ben IK wel goed genoeg? Hoe kom je van een diep gewortelde niet goed genoeg overtuiging af? 
“Een eetstoornis, daar kom je toch nooit vanaf?” hoor ik vaak. Op zo’n moment komt de tijgerin in mij boven en wil ik roepen “WEL!!!!”. Dan haal ik adem en zeg rustig: “Het is niet gemakkelijk, maar een eetstoornis daar kun je echt vanaf komen! Ik ben er zelf het levende bewijs van.” Precies 25 jaar geleden, na zeven jaar gevangen te hebben gezeten in mijn boulimia, gooide ik het roer om. Hoe, dat lees je hier. 
“Wat ik nou heb gehoord…….…” M’n lief is amper thuis of hij steekt al van wal met een bevlogen verhaal van Richard Krajicek op 
Tijdens een borrel praat ik met vriendin M. over ‘eten en gewicht’. Ze zegt, met frustratie in haar stem: “Bij het uitdelen van discipline heb ik niet vooraan gestaan. ’s Ochtends neem ik me nog voor om niet te snoepen, maar aan het einde van de dag doe ik het toch”. Ik kijk haar aan en vertel dat het daaraan niet ligt en ook niet aan haar. 
Onzeker, eetbuien, jezelf vergelijken met anderen, steeds onrustig en denken aan eten? Grote kans dat je vergeten bent je juiste rol aan te zetten. Ontdek hoe je met meer zelfvertrouwen en plezier in het leven kunt staan. 
Ga je lekker mee uit eten? Zeg je nu volmondig “JA”? Of slaat gelijk de schrik je om het hart en buitelen direct 101 gedachtes door je hoofd waarom dat geen goed idee is? Uit eten gaan terwijl je een eetstoornis hebt, levert veel stress en soms dagenlang eetbuien op. Hoe komt dat en nog belangrijker: wat doe je eraan? 
Soms kun je opeens twijfelen of je wel met de juiste dingen bezig bent. Of je je werk of studie nog wel zo leuk vindt. Of je nog wel blij bent met je man of vrouw. Of erger nog of je jezelf nog wel zo leuk vindt en het leven dat je leidt. Ik vraag me dat in ieder geval regelmatig af. Hoe is dat voor jou? Zit jij (nog) op het juiste pad? Of is het dringend tijd voor wat anders. Ga op onderzoek. 
Ik had het beloofd. Niet één keer maar heel vaak. Ik zou voortaan mijn haren uit het doucheputje halen. Ik deed ook echt mijn best maar werd er in de praktijk keer op keer op betrapt dat ik ze gewoon liet zitten. En zo ging het destijds ook met stoppen met eetbuien en braken. Goede voornemens, die kun je dus maar beter niet maken. Je raakt er zelf alleen maar gefrustreerd van en anderen vertrouwen je sowieso niet meer. Maar wat dan wel? 
Twee weken geleden stapte ik uit de trein in Den Bosch en liep in de menigte mee naar de uitgang van het station. Mijn blik werd getrokken door de twee volle, krachtige, deinende billen van de Antilliaanse vrouw schuin voor me. Ze had een grijze legging aan. Niet mijn favoriet, maar dat mocht de pret niet drukken. Absoluut niet.
