Suiker is een gevoelig onderwerp. We weten dat het niet goed voor ons is, maar we eten het zo graag. De ene deskundige zegt stoppen met suiker, de andere zegt juist dat suiker helemaal geen probleem is, mits je het met mate eet. Zo langzamerhand weet je niet meer wie je moet geloven. Ik probeer wat orde te scheppen in de chaos door de meest gestelde vragen over suiker te beantwoorden. Lees verder
Onzeker, eetbuien, jezelf vergelijken met anderen, steeds onrustig en denken aan eten? Grote kans dat je vergeten bent je juiste rol aan te zetten. Ontdek hoe je met meer zelfvertrouwen en plezier in het leven kunt staan. Lees verder
Ken je dat? Dat je zo moe bent dat je wel aan de oplader zou willen. Even bijtanken, tot jezelf komen. Even niets hoeven, maar inspiratie of een energieboost krijgen. Ik had dat laatst ook. Totdat ik me opeens bewust werd van mijn eigen top 3 inspiratiebronnen.
“M’n eetbui uitstellen, afleiding zoeken, wel suiker, geen suiker, mindfulness, m’n gedachtes uitdagen, ..…. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het al geprobeerd. Leuk hoor al die tips, maar ze werken niet bij mij. Ik heb nog steeds eetbuien. Kun jij me helpen?”
Mijn antwoord is: “JA, ik kan je helpen.” Lees verder
Wat doe ik aan die snaaibuien als ik ’s avonds op de bank plof? Waarom kan ik lekkere hapjes niet weerstaan? Waarom ben ik dag en nacht in mijn hoofd bezig met eten? Zomaar drie vragen die me afgelopen dinsdag gesteld werden tijdens een life vraag en antwoord sessie op de Facebook pagina van het Online Coach en Kook programma van Amber Albarda. De antwoorden op deze en nog meer vragen vind je hier. Lees verder
Ik voel dat ik alles loslaat. Even niet meer hoeven denken, doen of voelen. De onrust verdwijnt. Alleen ik. Even afgesloten van de wereld. Complete overgave. Rust. Tja, dit klinkt als een eetbui, ik weet het. Toch is niets minder waar. Het is een simpele yoga-oefening. Ook uitproberen? Lees verder
Een paar maanden geleden schreef ik het blog “Uit eten met een Eetstoornis”. Nog geen tien minuten na het versturen van de e-mail, vlogen de uitschrijvingen me om de oren. Ik schrok me dood. Dit was nog nooit gebeurd. Wat was er aan de hand? Blijkbaar de verkeerde snaar geraakt in de mail. Ik had het gevoel iets fout gedaan te hebben. Maar wat? Ik besloot te gaan wandelen. Lees verder
Ellen kwam bij me voor een startsessie. Een jaar geleden was er nog niets aan de hand, maar na een intensieve en succesvolle lijnpoging, volgden plotseling eetbuien. En deze bleken niet meer te stoppen. Ze heeft inmiddels vier tot vijf eetbuien per week, compenseert dit regelmatig door over te geven of dagen streng te lijnen. Lees verder
“Ik heb geen geld meer deze maand. Ik heb mijn bankpasjes aan mijn moeder gegeven. Ik kan nu even geen therapie betalen. Ik heb zelfs geen geld meer voor de reparatie van mijn auto.” Geldproblemen door je eetbuien en boulimia is zo’n onderwerp waar je het liever niet over wilt hebben. Toch is het vaak een ‘fact of life’ als je kampt met een eetstoornis. Lees verder
Dochterlief is jarig en we zitten heerlijk aan tafel te borrelen. Mijn moeder zit met het LEF magazine voor zich waarin een artikel staat over mij en Vrij van Eetstoornis. Ze zit aandachtig te lezen. Dan klapt ze het blad dicht en zegt peinzend “Ja”. Daarna valt een grote stilte. Ze laat het erbij en ik weet niet hoe nu verder.
Ik had die dag al negen uur gemediteerd, ongemakkelijk zittend op een matje op de vloer. M’n lichaam deed aan alle kanten pijn: mijn rug, m’n schouders, m’n knieën, m’n heupen. Toch zat ik er klaar voor: de meditatie van 18.00 tot 19.00 uur op dag vijf van mijn 10-daagse Vipassana meditatie cursus. Toen kwam de instructie: “Het komende uur mag je helemaal niets meer bewegen: niet je benen, schouders, hoofd, armen, niets.” Het complete uur mocht ik niet verzitten, niet verschuiven, niet wiebelen, niet aan mijn neus kriebelen. Het zweet brak me acuut aan alle kanten uit. Wat nu?
Lees verder
“Zeg hoe is het eigenlijk met jouw ei? Gebruik je het nog wel eens?”, vraagt vriendin M. Ik kijk haar wazig aan. “Ei?”. “Ja” zegt ze “Jij deed toch altijd zo’n ei om je heen?”. En dan begint me wat te dagen: mijn ei, mijn hulpmiddel in bange dagen, mijn redder in de nood, mijn rust- en comfortbrenger. Hoe kon ik mijn ei vergeten? Nou bij deze het hele verhaal, want jij begrijpt waarschijnlijk helemaal niet waar ik het over heb. Terwijl je er wel veel aan kunt hebben. Lees verder
Zondagavond 20.30. Ergernis, irritatie die het afgelopen uur steeds meer toenam. Onrust in mijn lijf. Inwendig woest op iedereen die pontificaal ruimte in zat te nemen in huis, de rommeltjes, de vragen. “Nee, ik heb geen zin in samen TV kijken! Ik wil even niks!”. Nog net niet stampvoetend pakte ik wat spullen bij elkaar en vertrok naar boven. Lees verder
Hèhè….terwijl ik uit de trein stapte begon het al. Nee, zelfs in de trein was het al gaande…. en bij het uitstappen ……..en helemaal tijdens het wandelen. Hèhè…..in het bos ….over de hei ……langs zandverstuivingen……op het bankje tijdens een boterham. Wat was er aan de hand? Lees verder
Ga je lekker mee uit eten? Zeg je nu volmondig “JA”? Of slaat gelijk de schrik je om het hart en buitelen direct 101 gedachtes door je hoofd waarom dat geen goed idee is? Uit eten gaan terwijl je een eetstoornis hebt, levert veel stress en soms dagenlang eetbuien op. Hoe komt dat en nog belangrijker: wat doe je eraan? Lees verder