18 mrt

Eetbuien? Hoe kom je zelf weer aan het stuur?

zelf-aan-het-stuur-vrij-van-eetstoornis

Ellen kwam bij me voor een startsessie. Een jaar geleden was er nog niets aan de hand, maar na een intensieve en succesvolle lijnpoging, volgden plotseling eetbuien. En deze bleken niet meer te stoppen. Ze heeft inmiddels vier tot vijf eetbuien per week, compenseert dit regelmatig door over te geven of dagen streng te lijnen. 

.

.

Ellen is een enthousiaste, zelfstandige jonge vrouw van begin 20 die middenin het leven staat. Tot voor kort was ze nooit zo met eten bezig. Totdat dat ze een nogal pittig dieet en trainingsprogramma gaat volgen. Ze valt flink af, voelt zich steeds fitter en zelfverzekerder en krijgt veel complimenten. Na afloop van het trainingsprogramma, kan ze echter niet meer stoppen met afvallen. Gekker nog, ze doet er zelfs nog een schepje bovenop en wordt dunner dan dun. Totdat haar omgeving haar waarschuwt dat dit niet meer gezond is. Vanaf dat moment probeert ze de draad van normaal eten weer op te pakken.

Helaas blijkt dat ingewikkelder dan verwacht. Want na de eerste lekkere dingen die ze zichzelf weer toestond, blijkt ze opeens niet meer te kunnen stoppen met eten. De rem is zoek. Eetbuien, soms gevolgd door overgeven, wisselen zich af met dagen (of uren) van streng lijnen. Eten en denken aan eten beheersen inmiddels haar hele dag. Ellen voelt zich continu heen en weer gesleurd tussen gedachtes over streng lijnen en gedachtes over lekker en veel eten. De eetbuien krijgen steeds meer de overhand, lijken oncontroleerbaar, als een macht groter dan zijzelf. En het continue denken aan eten, zorgt er ook voor dat andere dingen in haar leven niet van de grond komen of mislukken. Ze is het meer dan zat.

 

Tijdens de startsessie ontrafelen we wat er aan de hand is

Ondanks dat je vreemde eetgedrag of eetstoornis vaak alles overheersend voelt, ga ik er altijd vanuit dat dit slechts een deel van jou is. Bij Ellen is er sprake van twee delen die om de aandacht vechten. Ik laat Ellen daarom twee stoelen neerzetten. Eén voor haar ‘eetbuideel’ en één voor haar ‘strenge lijner’.

delen-vrij-van-eetstoornis

Samen onderzoeken we wat deze delen voor haar willen bereiken. En wat blijkt:

  • Haar ‘strenge lijner’ wil graag dat zij trots kan zijn op zichzelf. Dit deel vindt dat ‘streng en gecontroleerd lijnen’, superslank en fit zijn, hiervoor de enige juiste oplossing is en bekritiseert haar continu als zij iets ‘ongezonds’ eet.
  • Haar ‘eetbuideel’ wil juist dat Ellen kan ontspannen, een moment van rust pakt en wil haar troosten met eten als er iets niet lukt in haar leven. Dit deel ziet ‘eetbuien’ als enige juiste oplossing.

Tja, daar zit Ellen dan. Haar continue tweestrijd inzichtelijk gemaakt door twee stoelen en de delen die daarop zitten. We onderzoeken vervolgens wat een geschikt doel is waar beide delen achter kunnen staan. “Blij met zichzelf zijn” blijkt voor beide delen goed en dat maakt de innerlijke strijd voor Ellen al wat minder.

 

Zit jij nog achter het stuur van je eigen leven?

Dan vraag ik haar een stoel toe te voegen voor zichzelf. Ze neemt plaats op de stoel en roept uit “Dat ik dit nu niet eerder door had. Ik heb natuurlijk zelf ook een rol. Ik ben zelf degene die beslist”.

Deze oefening, die altijd onderdeel is van een startsessie, is vaak een enorme eye opener. Vaak vereenzelvig je jezelf met je eetstoornisdelen en denkt dat je geen keus hebt. Denkt dat je wel moeten toegeven aan die strenge lijner of je eetbuideel.

Door te beseffen dat eetbuidelen, strenge lijn-delen, maar ook negatieve stemmetjes, of dwangmatige sportfreak-delen, slechts een deel van jezelf zijn, ontstaat er ruimte. Ruimte om objectiever naar jezelf te kunnen kijken en te snappen wat er nu eigenlijk gebeurt.

 

Wie zit er achter het stuur? Vrij-van-eetstoornis

 

Als je dan vervolgens weer zelf op de chauffeursstoel plaats neemt in plaats van die aan je delen te geven, dan ben jij weer degene die de beslissingen neemt. Jij zit achter het stuur van je eigen leven en maakt je eigen keuzes. De andere delen van jou, mogen plaats nemen op de achterbank. Jij bepaalt waar je heen rijdt, welke route je volgt en waar je wilt stoppen en uitstappen.

Natuurlijk komen ook dan de delen af en toe nog wel met gedachtes over wel of niet eten. Maar je gebruikt die gedachtes dan slechts als signalen en niet als waarheid. Als bijvoorbeeld je ‘eetbui-deel’ weer roept om eten, is dat wellicht een teken dat je blijkbaar vergeten bent om voldoende rust te nemen en goed voor jezelf te zorgen.

 

Hoe is dat voor jou?

Ik ben benieuwd wat jij herkent in het verhaal van Ellen en of jij de delen kent die bij jou actief zijn in relatie tot jouw eetpatronen? Ook ben ik benieuwd of jij het gevoel hebt dat jij achter het stuur zit of niet?  Leuk als je jouw gedachten deelt.

 

Gerelateerde blogs

8 thoughts on “Eetbuien? Hoe kom je zelf weer aan het stuur?

  1. Zo herkenbaar!! Ben nu zelf sinds december klaar met mijn therapie bij een psycholoog. Ik kan het re-de-lijk “alleen” (mijn omgeving probeert er voor me te zijn) aan maar het blijft een emotionele strijd! Van de week was ik op een bijeenkomst van de kerk toen ik een oude kennis zag. Ze zei; “jij blijft ook zoooo mooi slank he! Zo knap. Ik wou dat ik dat kon”. Ik dacht alleen maar; wedden dat jij niet wilt voelen wat ik voel.. ik zou jou dit niet toewensen..
    Voor de buitenwereld lijk ik blijkbaar perfect maar ik ben er nog lang niet 🙁
    Het doet goed om hier te lezen.. het verwoord soms zo wat ik voel, maar dat uitleggen naar mensen dichtbij je lukt me niet. Stuur stukjes blog ook vaak door naar mensen zodat ze een beetje inzicht kunnen krijgen in wat ik voel..
    Ik ga lekker een eindje wielrennen na een power ontbijtje..
    Vandaag sta ik aan het stuur 🙂

    • Heerlijk Simone, ik hoop dat je hebt genoten van je fietstocht en je route. Het was er mooi weer voor. In ieder geval in Utrecht en Den Bosch waar ik vandaag was.

      Wat fijn dat je herkenning vindt in mijn blogs en dat ze je ook helpen om naar buiten te brengen hoe het voor jou is en werkt. Het is ook ingewikkeld om uit te leggen hoe een eetstoornis werkt aan iemand die het zelf niet heeft. En voor de omgeving is het ook heel erg lastig te snappen als je zelf niet hebt ervaren hoe lastig het is.

      Jezelf steeds afvragen of je nog aan het stuur staat of dat iemand anders daar stiekem is gaan zitten, blijft een goede vraag om je roer recht te houden gericht op de toekomst. Groet, Charlie

  2. Of ik me herken in dit verhaal? Dit gaat over mij. Ik weet precies hoe de eetbuien ontstaan zijn. Inderdaad door een streng dieet te volgen en vervolgens niet meer weten wat normaal eten is. Het is bij mij alles of niets. Ook ben ik me er van bewust dat de “stemmetjes in mijn hoofd” heel erg bepalen wat ik uiteindelijk doe. Ik volg nu een programma voor een gezonde levensstijl waar ook lekkere dingen bij horen en ik merk na ruim 4 maanden dat mijn eetbuien minder worden en als ik er dan toch weer eens eentje heb, ik dit makkelijker kan accepteren en mijn normale eetstijl weer oppak. Dat is al zo’n verademing: het accepteren van “tegenslagen”. In het verleden ging ik dan vaak een dag of wat door met teveel eten, omdat ik dacht dat het toch allemaal geen zin had en dat is nu al zo veranderd. Ik ben er nog niet, maar ik ga met kleine stapjes vooruit. Ik zit dus steeds vaker achter het stuur ;-). Het afvallen staat bij mij nu op de tweede plaats (er moet nog steeds 10 kilo af), maar het ontspannen omgaan met eten staat nu echt op de eerste plaats.

  3. heel herkenbaar… door te schrijven kwam ik erachter dat er een “strenge Saskia” is die wil lijnen, vasten, sporten, dieten en dat alles extreem en dwangmatig en daarnaast een “toegeeflijke Saskia” die wil snoepen, eten, genieten, eetbuien wil hebben als compensatie daarvoor. Zolang beiden niet gezamenlijk in balans zijn en er geen volwassen Saskia is die inzicht heeft in deze twee uitersten is ook het eten en alles wat daarmee samenhangt zwaar verstoord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *