Heb je het idee dat alles in je leven draait om eten, je lichaam en strijd in je hoofd? Dat je dagen vol zitten met regeltjes, twijfels en gedoe over wat wel en niet mag?
Als je er middenin zit, voelt het soms alsof er niks anders meer bestaat. Waar ben jij gebleven?
De eetstoornis is maar een deel van jou. Je bent nog zoveel meer. Tijd om dat weer te ontdekken.
Hoe kan het dat je soms zomaar uit het niets een eetbui krijgt? Dat de drang plots onvermijdbaar groot is? Onderweg van werk naar huis, na een supergezellige avond met vrienden, als de kinderen net in bed liggen of direct als je partner het huis verlaat? De eetbuidrang die dan ontstaat, heeft te maken met wat ik schakelmomenten noem.
Wat zit hierachter en hoe kun je die schakelmomenten gebruiken om eetbuien te voorkomen? Lees verder
Mijnwerkers namen vroeger een kanarie mee de mijnen in. Als deze gevoelige vogeltjes niet meer zongen of erger nog bewusteloos of dood neervielen, was dat een signaal dat er iets flink mis was in de mijn. Een gaslek, te weinig zuurstof, te veel stof. Als de kanaries stilvielen, was dat hét signaal voor de mijnwerkers om zo snel mogelijk de mijn te verlaten.
Eetbuien zijn als de kanaries van mijnwerkers. Ze zijn altijd een signaal dat we iets missen, overvraagd zijn, ergens vergeten zijn voor onszelf te zorgen of dat er iets niet klopt in onze omgeving.
Zie een eetbui dus niet als eetprobleem, maar als een waarschuwende kanarie. Een kanarie die je bewust wil maken van dat er iets niet klopt. Wat wil die kanarie ons zeggen? Lees verder
Heb je ook het gevoel dat je al faalt als eetgedachtes of eetdrang zomaar op-ploppen? Dat dan de vertwijfeling toeslaat en je denkt ‘Zie je wel, het gaat toch nooit lukken’ of ‘Het is nu toch al verpest’?
Laat je er niet door leiden. Je faalt echt niet. Er is niets mis met jou. Alleen je filter heeft wat training nodig. De cirkel van invloed en betrokkenheid helpt je hierbij.
Niemand kiest bewust voor eetbuien, boulimia of een eetbuistoornis. Toch blijven ze jarenlang hangen zonder dat je kunt ontsnappen. Hoe dat komt? Het is de Wow-factor. De cruciale factor die je gevangenhoudt in een eetstoornis.
.
Zelfkritiek is één van de belangrijkste triggers van eetbuien en een dwangmatige relatie met eten, sporten en je lichaam. Ook maakt het onzeker in vriendschappen, relaties, werk en studie. Waar komt die zelfkritiek vandaan? Hoe gaat onze innerlijke criticus te werk? Maar nog belangrijker. Hoe kom je ervan af? Lees verder
Hoe kan het toch dat als we alleen zijn of ons onbespied wanen, opeens gaan snoepen of een eetbui krijgen? Wat is de logica van die drang? Leer meer over de belangrijkste oorzaken en die ene vraag die helpt er anders mee om te gaan. Lees verder
Waarom is er zoveel schaamte rondom eetbuien? Waarom vinden we dik wanstaltig en dun bewonderenswaardig? Waarom worden mensen met eetbuien niet (h)erkend door hun omgeving en huisarts? En waarom zoeken we niet massaal hulp? Zo’n half miljoen Nederlanders kampt met eetbuien, toch is het leven met eetbuien eenzaam. Ik schrijf dit blog in de hoop dat, als je zelf eetbuien hebt, je je gezien en minder alleen zult voelen én dat er meer begrip en hulp komt voor iedereen die hiermee worstelt. Tijd om eetbuien in de spotlight te zetten. Lees verder
“Morgen eet ik de hele dag gezond”. Hoe vaak heb ik me dat niet voorgenomen in mijn leven en hoe vaak ging het dan weer mis gedurende de dag? Heel vaak! Een verloren dag, noemde ik die dagen. En dan was het hek van de dam. Want als het toch al een verloren dag is, dan kan de controle los. Dan mag alles. Even leuk, maar achteraf komt de spijt. Hoe kom je nu af van dit verloren-dag-syndroom? Lees verder
Ik wist wel dat hormonen effect hebben, maar zo’n effect dat ze me opeens weer angst konden aanjagen? Na ruim 25 jaar zonder eetbuien, slaat de angst me om het hart. Is het mogelijk dat een eetstoornis terug kan komen? Zijn het hormonen? Is het de overgang? Wat is er met me aan de hand? Lees verder
Gezondheid straalt me tegemoet als ik na mijn lezing rondloop op het Better Health Event. Wat een stands, informatie en lezingen over gezond leven en eten. Een ‘handsome’ vijftiger vertelt me hoe energiek hij is sinds hij Paleo eet. Wow, dat wil ik ook. Ik zie talloze stands met supplementen en praat uitgebreid met een standhouder over de wonderbaarlijke effecten van vis- en krilolie. Zal ik mijn eetpatroon omgooien? Of die supplementen kopen? Lees verder
Omdat ik al lang geleden afscheid heb genomen van m’n boulimia, dacht ik mijn portie verslavings- en dwanghandelingen wel te hebben gehad. Tot ik een paar maanden geleden een artikel over psychiater Menno Oosterhoff en dwangstoornissen las. Toen besefte ik dat ik nog lang niet ‘verlicht’ ben. Ik ga graag, in het belang van zelfonderzoek, met de billen bloot. Heb je even? Lees verder
Ik heb een bloedhekel aan dreinende kinderen. En zo mogelijk een nog grotere hekel aan ouders die zo’n kind negeren, laten dreinen of erger nog: het uiteindelijk gewoon z’n zin geven. Ik erger me er dood aan, kan ze bijna wel wurgen. Allebei. Een eetbui is als een dreinend kind. Een blog over wat te doen aan dreinende eetbuien – en kinderen. Lees verder
Tijdens een borrel praat ik met vriendin M. over ‘eten en gewicht’. Ze zegt, met frustratie in haar stem: “Bij het uitdelen van discipline heb ik niet vooraan gestaan. ’s Ochtends neem ik me nog voor om niet te snoepen, maar aan het einde van de dag doe ik het toch”. Ik kijk haar aan en vertel dat het daaraan niet ligt en ook niet aan haar. Lees verder
Eén van de grootste misverstanden over eetstoornissen is dat deze alleen onder jongeren zouden voorkomen. Nieuw gepubliceerd Brits onderzoek wijst echter uit dat 3,6% van de vrouwen tussen de 40 en 60 jaar last heeft van een eetstoornis. Ook brengt het onderzoek helderheid in de riscofactoren voor het ontstaan van eetstoornissen. Lees verder