02 feb

Zie een eetbui als een waarschuwende kanarie

Rood vlak met daarin een getekend zwartwit poppetje als mijnwerker met in z'n hand een kooitje met een kanarie erin. Mijnwerkers namen vroeger een kanarie mee de mijnen in. Als deze gevoelige vogeltjes niet meer zongen of erger nog bewusteloos of dood neervielen, was dat een signaal dat er iets flink mis was in de mijn. Een gaslek, te weinig zuurstof, te veel stof. Als de kanaries stilvielen, was dat hét signaal voor de mijnwerkers om zo snel mogelijk de mijn te verlaten.

Eetbuien zijn als de kanaries van mijnwerkers. Ze zijn altijd een signaal dat we iets missen, overvraagd zijn, ergens vergeten zijn voor onszelf te zorgen of dat er iets niet klopt in onze omgeving.

Zie een eetbui dus niet als eetprobleem, maar als een waarschuwende kanarie. Een kanarie die je bewust wil maken van dat er iets niet klopt. Wat wil die kanarie ons zeggen?

 

Een eetbui als signaal van ondervoeding

Soms zijn we ondervoed. Letterlijk doordat je te weinig of te eenzijdig eet. Het kan ook zijn dat je figuurlijk voeding mist: inspiratie, vriendschap, verbinding, uitdaging, levendigheid, aanraking, seks, gezondheid, spel, bescherming, beweging, aandacht, hulp, een luisterend oor of een arm om je schouder. Misschien verveel je je of hebt te weinig uitdaging of levendigheid in werk, studie, thuis of je sociale leven.

Niet zo raar dat je je dan leeg of onverzadigd voelt en eetbuien op de loer liggen.

 

Een eetbui als teken dat we overvoerd zijn

Het kan ook zijn dat eetbuien een teken zijn van te veel druk op je schouders. Dat je te veel jakkert en te weinig tijd voor jezelf hebt. Te veel afspraken, geen moment vrij in je agenda of hoge eisen aan werk of studie. Misschien neem of voel je te veel verantwoordelijkheid op je schouders. Of vind je dat je het alleen moet doen en anderen niet tot last mag zijn.

Overvoerd zijn uit zich in een volle agenda, veel deadlines, to-do lijsten, verwachtingen, moetjes, slecht slapen en eindeloos piekeren.

En dan gaan we hup-hup in hetzelfde tempo snoepen, snaaien en overeten.

 

Eetbuien waarschuwen als iets niet klopt in je omgeving

Er kan ook iets naars, ziekmakends of giftigs in je omgeving zijn. Dat je niet de juiste mensen om je heen hebt. Dat het thuis niet pluis is of dat je ruzie hebt. Of dat je je werk, baas, collega’s of studie al tijden verschrikkelijk vindt.

Als je omgeving niet klopt, gaat dat vreten. Met eetbuien tot gevolg.

 

Zie eetbuien vanaf nu als kanarie

Mocht je de komende tijd eetbuien hebben, zie ze dan als kanarie. Stop met jezelf op je kop geven of nog meer focus leggen op perfect moeten eten.

Besteed in plaats daarvan aandacht aan onderzoeken wat die kanarie of eetbui jou wil zeggen.

Waar willen de eetbuien jou bewust van maken? Wat is er niet naar je zin in je omgeving? Wat zorgt voor die overvoering? En wat kom jij tekort? De antwoorden maken je bewust van je werkelijke behoeftes. En daaraan werken levert je veel meer op dan een eetbui.

 

Wat zegt mijn kanarie over mijn oude eetbuien?

Als voorbeeld denk ik denk terug aan de tijd dat ik zelf eetbuien had. Wat zou mijn kanarie daarvan hebben gezegd? Wat was het werkelijke probleem? Interessant om daar nu, zoveel jaar later, bij stil te staan vanuit deze kanarie-metafoor.

Bij mij waren het vooral elementen uit de eerste twee categorieën: ondervoed en overvoerd zijn.

Aan de ene kant at ik echt te weinig. Logisch dat ik daardoor fysieke eetbuien kreeg.

Daarnaast was ik overvoerd. Ik werkte full time, deed een volledige HBO-opleiding in de avonduren en probeerde ook sociaal nog mee te komen. Een mission impossible als ik het nu zo bekijk.

Tot slot was ik ook een tijdlang ondervoed op het gebied van interessant werk doordat er nauwelijks banen waren toen ik op de arbeidsmarkt kwam. Vanaf het moment dat ik én voldoende ging eten én een echt leuke baan vond, kon ik de eetbuien loslaten. Pas toen was ik volledig en in balans gevoed.

 

Wat willen jouw eetbuien je eigenlijk zeggen? Wat zegt jouw innerlijke kanarie hiervan?

Leuk als je laat weten wat je ontdekt.

13 thoughts on “Zie een eetbui als een waarschuwende kanarie

  1. bedankt Charlie voor de goeie tekst, ik zal de tips proberen te onthouden. Soms krijg ik een eetbui als ik moe ben (fysisch én psychisch - zie jouw tekst- vermoed ik) en als ik koud heb maar ook als ik teveel "hol" of "in overdrive" ga ... soms omdat er teveel op je af komt omdat je niet egoïstisch bent (van karakter) en het ook niet wil zijn maar er dingen zijn die op je af komen en tijdrovend zijn of energie opslorpen ...
  2. Het heeft vaak te maken met het aanwezig zijn in groepen, of dat ik een spannend (werkgerelateerd) uitdaging heb, waar ik nog geen opening zie. Misschien kan ik juist dan mini-meditaties inbouwen -bodyscan oid. Even naar de WC, met aandacht iets drinken ipv meteen eten te pakken? Of expres langzaam eten?
  3. Mijn kanarie is overprikkeling. Ik dacht altijd dat het emoties waren, maar ik denk nu dat het het mijn zenuwstelsel is. Dat te veel krijgt te verwerkenen, en dan stagneert of in actie gaat/vlucht door te eten.
    • Dat zou heel goed kunnen Eline. Dan is je zenuwstelsel overvoerd. Is er iets wat je kunt doen om die overprikkeling gedurende de dag te voorkomen of tussendoor af en toe iets te laten ontspannen? En heb je dingen die je op een andere manier helpen te ontprikkelen als die vecht/vlucht reactie aanschiet?
  4. Dankje Charlie Inderdaad. Een zin in eetbuien wil zeggen dat je(ik) iets mis(t). Maar dat wat ik mis, kan ik niet altijd krijgen. bv Het gaat de laatste 1 - 2 ... weken beter met me op vlak van eetbuien (dat geeft een beter!!! gevoel). Ik krijg dan zin in aandacht, zin in bv. contact met een mooie, toffe man op het werk bv. Maar die geeft die aandacht, contact niet. Het gevoel wat ik mis kan ik dus niet altijd invullen. Waarschijnlijk zal u zeggen: vul dit dan in met bv. vriendschap, verbinding, .. met anderen.. ..? . Maar dat is niet hetzelfde. ja .. tja .. Wat doe jij dan? xxxxxxxxxxx Wendy xxxx
    • Hi Wendy, Ja, dat is een goede. We krijgen inderdaad niet altijd alles wat we willen hebben, naar hunkeren of verlangen. Met bijbehorende ingewikkelde gevoelens als frustratie, verdriet, teleurstelling en gemis. Dat is inderdaad even slikken.

      De kanarie nodigt ons dan eigenlijk uit te leren omgaan met teleurstelling en dan maar je eigen BFF zijn. Niet hetzelfde als de aandacht van die toffe man, niet hetzelfde als een eetbui. Wel vrijheid gevend en een beter gevoel over onszelf dan een eetbui. Zie ook ‘Afscheid van mijn eetstoornis’ hoe ik ermee om heb leren gaan.
      Charlie
  5. Lieve Charlie, ha! dacht ik, 'eindeijk' weer een fijne brief van Charlie! En wat een heerlijk beeld, de kanarie als waarschuwend vogeltje in mijn dondertje... Je weet dat ik echte vreet- of eetproblemen niet echt ken, maar wel de behoefte aan chocolade en/of koekies. Achterliggende periode was dat ineens (nou ja ineens) zover. Mijn lief heel erg ziek en het ervaren van te weinig ondersteuning van huisarts en sprecialist, het sturen van kastje naar muren etc. Het hele huishouden draaiende houden. En zo'n vreselijke zin in vooral chocolade puur en/of met noten mmmmmmm. En nee ik verwijt mijzelf niets en geef er ook lekker aan toe, met de wetenschap dat ik diabeetje ben. Het is hier thuis nog niet zoals het zou moeten zijn, maar zachtjes aan, doordat ik mijzelf weer wat 'in toom' krijg, zakt de behoefte ook weer naar normaal niveau. En zo'n lekkere brief van jou geldt dan ook als pure chocolade, jawel met nootjes! Dank je wel.
    • Wat een heerlijk bericht Boudewijn. Nee, natuurlijk niet over de zorgen om je lief. Want dat lijkt me pittig en angstig. Maar hoe je je hier doorheen slaat. Met af en toe zo'n heerlijk stuk chocolade met nootjes, waar mijn bericht dan ook weer bij aansluit. Graag gedaan. En ook weer zo duidelijk in jouw verhaal dat je zowel overvoerd was (door de zorg) als ondervoed (doordat je weinig steun had).
      Sterkte en liefs de komende tijd. Ik hoop dat het steeds weer wat beter wordt voor jullie allebei.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *