Wanneer ben je hersteld van een eetstoornis?
Pffffff, wat stom van me. Ik zit met Annelot, 20 jaar, aan tafel. “Ik wil nu echt eens van het laatste staartje van m’n eetstoornis af”, verzucht ze. Ik leef mee, luister, vraag waar ze precies nog last van heeft. Opeens zeg ik “Dat klinkt als hoe ‘normale mensen’ omgaan met eten. Volgens mij doe je het hartstikke goed en heeft dit niets meer met een eetstoornis te maken”. Ik zie de opluchting op haar gezicht. Dat was de bevestiging die ze nodig had. Oeps…. en die was ik nou net helemaal vergeten te geven. Terwijl dat natuurlijk één van de belangrijkste vragen is om te beantwoorden: Wanneer ben je hersteld van een eetstoornis? Lees verder
“Een eetstoornis, daar kom je toch nooit vanaf?” hoor ik vaak. Op zo’n moment komt de tijgerin in mij boven en wil ik roepen “WEL!!!!”. Dan haal ik adem en zeg rustig: “Het is niet gemakkelijk, maar een eetstoornis daar kun je echt vanaf komen! Ik ben er zelf het levende bewijs van.” Precies 25 jaar geleden, na zeven jaar gevangen te hebben gezeten in mijn boulimia, gooide ik het roer om. Hoe, dat lees je hier. 
Pffff, dat valt niet mee, vertellen wat een eetstoornis inhoudt op zo’n manier dat je omgeving het ook echt begrijpt. Zo wil Chantal haar vriend wél vertellen over haar eetprobleem, maar weet ze niet hoe en waar te beginnen. Door de spanning die dat met zich meebrengt, wordt ze steeds zo overmand door emoties, dat het uitleggen al helemaal niet meer lukt. Niet vertellen is echter ook geen optie meer. Hoe pakt je het dan wel aan? 
Er is iets dat ik bijna het liefst van alles zou willen: zingen! Ongeremd. Onbevangen. Maar ik durf niet. Ik blokkeer mezelf. Ik begin er niet aan, stel het uit en parkeer mijn verlangen tot later. Tot ooit. En intussen voel ik me er onhandig en ongelukkig over. Maar het kriebelt, het lonkt, het wil gehoord worden. Dus ga ik ermee aan de slag. 
“Ik heb geen geld meer deze maand. Ik heb mijn bankpasjes aan mijn moeder gegeven. Ik kan nu even geen therapie betalen. Ik heb zelfs geen geld meer voor de reparatie van mijn auto.” Geldproblemen door je eetbuien en boulimia is zo’n onderwerp waar je het liever niet over wilt hebben. Toch is het vaak een ‘fact of life’ als je kampt met een eetstoornis. 
Jezelf volproppen met eten of juist niet eten. Compenseren door sporten, braken of laxeermiddelen. Tig keer per dag op de weegschaal. Bezig met eten, met dun, met dik, met uiterlijk. De buitenwereld vindt het niet normaal. Soms vind je het zelf ook niet normaal. En toch als je het goed beschouwt is een eetstoornis heel logisch. Een eetstoornis is niet raar. Ook die van jou niet. 
In één week een filmpje, reacties op een oud blog, een artikel in de Volkskrant en gesprekken met coachees en collega’s. Slechts één thema: Jezelf blootgeven. Letterlijk of figuurlijk. Durf jij dat? En ik? Dit blog moest geschreven worden. 
Iedereen met een eetstoornis heeft zijn of haar eigen verhaal. In dit blog deel ik mijn verhaal. In de hoop dat dit jou ook helpt jouw verhaal te vertellen en in de hoop dat met ieder verhaal dat wij 
Baal je van je eetgedrag, je boulimia en je eetbuien? Weet je zo langzamerhand niet meer wat een gezond en normaal eetpatroon is. Ben je het aankomen en weer afvallen meer dan zat, lees dan dit blog. In dit blog deel ik mijn succesformule en een aantal recepten van het eetpatroon dat mij definitief van mijn eetbuien en boulimia af hielp. 
Dit is een blog dat ik heel lang voor me uit heb geschoven. Het zat al maanden in mijn hoofd. En toch kwam het er niet van. Durfde ik het wel aan? Durven jullie het wel aan? Zou ik nu wel of niet? Een blog over schaamte en schroom. En kan die titel wel, moet ik het niet “Boulimia – De schaamte voorbij” noemen? Lekker veilig en braaf? Hier komt ‘ie. Durf je het aan?