Jezelf uithongeren of volproppen. Door de regen naar de supermarkt voor eetbui-eten. Bewegen tot je erbij neervalt. Je sterk voelen als je honger hebt en afvalt. Of ellendig en eenzaam tijdens eetbuien of het braken daarna. Soms ook even niets hoeven voelen. Geen gedoe aan je hoofd. Even rust.
Is je eetstoornis dan iets positiefs of iets negatiefs? Een monster of een maatje?
Heb je het idee dat alles in je leven draait om eten, je lichaam en strijd in je hoofd? Dat je dagen vol zitten met regeltjes, twijfels en gedoe over wat wel en niet mag?
Als je er middenin zit, voelt het soms alsof er niks anders meer bestaat. Waar ben jij gebleven?
De eetstoornis is maar een deel van jou. Je bent nog zoveel meer. Tijd om dat weer te ontdekken.
Misschien herken je het wel. Je hebt een drukke dag gehad. Nauwelijks stilgestaan. En dan, zodra de rust eindelijk komt, komt ook… de eetbui. In dit blog lees je hoe iets heel kleins, een paar minuten pauze overdag, het verschil kan maken. Hoe ‘niets doen’ juist precies is wat je nodig hebt én hoe Mo daarmee haar eetbuien tot rust bracht. Lees verder
Soms ontstaan de mooiste inzichten tijdens gesprekken met de mensen die ik begeleid. Zoals laatst toen twee cliënten op één dag tot een bijzondere ontdekking kwamen. Ze beseften dat hun eetstoornis, hoe vervelend en dominant ook, eigenlijk een diepere functie had. Dit besef veranderde alles voor hen. Lees verder
Onrust giert door je lijf, 1.001 gedachtes buitelen door je hoofd, ingewikkelde emoties die je bekruipen. En daar bovenop komt dan ook nog eens eetbuidrang. Het enige dat je wilt is RUST. Rust in je kop. Rust in je lijf. Laat maar komen die eetbui. Dan ben je het even allemaal kwijt.
Emoties en onrust zijn de grootste eetbui triggers. Wat kun je eraan doen? Lees verder
Jaloers kijk ik naar mensen die hele dagen ontspannen in bikini of zwembroek lopen. Ongegeneerd. Met welk figuur dan ook. Het is een prachtige dag en op 50 meter afstand liggen zee en strand te lonken. Natuurlijk ga ik in bikini. Maar pas op het strand. Niet op de camping, over straat, of in een winkel. Bij de gedachte alleen word ik al onrustig en merk ik dat ik m’n buik inhoud en rechtop ga lopen. Tijd voor exposure therapie. Lees verder
Waarom wilde ik dit? Waarom doe ik dit mezelf dit aan? Ik weet dat ik door moet zetten, maar mijn lijf wil niet meer. Het ene stemmetje in mijn hoofd zegt: ‘Stop, geef de strijd op, hou op met vechten.’ Het andere brult: ‘Doorgaan, opgeven is geen optie!’ Maar het wordt zwaarder en ik kan niet meer. De roep om op te geven wordt steeds harder. Opeens is er een opening. Lees verder
Hoe kan het dat je soms zomaar uit het niets een eetbui krijgt? Dat de drang plots onvermijdbaar groot is? Onderweg van werk naar huis, na een supergezellige avond met vrienden, als de kinderen net in bed liggen of direct als je partner het huis verlaat? De eetbuidrang die dan ontstaat, heeft te maken met wat ik schakelmomenten noem.
Wat zit hierachter en hoe kun je die schakelmomenten gebruiken om eetbuien te voorkomen? Lees verder
Mijnwerkers namen vroeger een kanarie mee de mijnen in. Als deze gevoelige vogeltjes niet meer zongen of erger nog bewusteloos of dood neervielen, was dat een signaal dat er iets flink mis was in de mijn. Een gaslek, te weinig zuurstof, te veel stof. Als de kanaries stilvielen, was dat hét signaal voor de mijnwerkers om zo snel mogelijk de mijn te verlaten.
Eetbuien zijn als de kanaries van mijnwerkers. Ze zijn altijd een signaal dat we iets missen, overvraagd zijn, ergens vergeten zijn voor onszelf te zorgen of dat er iets niet klopt in onze omgeving.
Zie een eetbui dus niet als eetprobleem, maar als een waarschuwende kanarie. Een kanarie die je bewust wil maken van dat er iets niet klopt. Wat wil die kanarie ons zeggen? Lees verder
Heb je ook het gevoel dat je al faalt als eetgedachtes of eetdrang zomaar op-ploppen? Dat dan de vertwijfeling toeslaat en je denkt ‘Zie je wel, het gaat toch nooit lukken’ of ‘Het is nu toch al verpest’?
Laat je er niet door leiden. Je faalt echt niet. Er is niets mis met jou. Alleen je filter heeft wat training nodig. De cirkel van invloed en betrokkenheid helpt je hierbij.
Niemand kiest bewust voor eetbuien, boulimia of een eetbuistoornis. Toch blijven ze jarenlang hangen zonder dat je kunt ontsnappen. Hoe dat komt? Het is de Wow-factor. De cruciale factor die je gevangenhoudt in een eetstoornis.
.
Zelfkritiek is één van de belangrijkste triggers van eetbuien en een dwangmatige relatie met eten, sporten en je lichaam. Ook maakt het onzeker in vriendschappen, relaties, werk en studie. Waar komt die zelfkritiek vandaan? Hoe gaat onze innerlijke criticus te werk? Maar nog belangrijker. Hoe kom je ervan af? Lees verder
Hoe kan het toch dat als we alleen zijn of ons onbespied wanen, opeens gaan snoepen of een eetbui krijgen? Wat is de logica van die drang? Leer meer over de belangrijkste oorzaken en die ene vraag die helpt er anders mee om te gaan. Lees verder
Bij emotie-eten denken we vaak aan vrouwen zoals Bridget Jones die met liefdesverdriet op de bank een grote bak ijs verorberen bij een tranen trekkende film of serie. Of mannen die met bier, pizza en gebral vergetelheid zoeken. Lekker stereotype beelden. Maar kloppen ze ook? Wanneer ben je nu een emotie eter? Ontdek welke type je bent. Lees verder
We staan al twee jaar onder spanning. Eerst zette de coronapandemie ons leven op z’n kop. Nu staan we op scherp door de oorlog in de Oekraïne, stijgende brandstofprijzen, financiële zorgen en oorlogsdreiging. En of dat nog niet erg genoeg is, blijken eetstoornissen te verergeren en gaan we meer snoepen en snaaien. Hoe krijg je weer rust in de tent en je eetgedrag? Lees verder