Een lieve reminder voor jezelf
Ik loop naar huis. Als ik er bijna ben, grijp ik blindelings in mijn tas op zoek naar mijn sleutels. Tussen alle dingen en rommeltjes die door mijn tas zwerven, zijn m’n sleutels gemakkelijk te vinden. Er zit namelijk iets aan dat me dierbaar is, me verwarmt en mild maakt. Altijd. In goede en in slechte tijden. Hoe ik me ook voel. Misschien dat het jou ook helpt. Lees verder

Mijn eetstoornis beheerste een groot deel van mijn leven, toch hield ik dit zeven jaar lang geheim. Hoe kan het toch dat mensen met een eetstoornis geen hulp vragen én als ze het al doen daar zo lang mee wachten? In dit blog de zes belangrijkste redenen waarom mensen met een eetstoornis deze liever zelf oplossen dan hulp vragen of krijgen. Wat herken jij hierin?
Zeven jaar van mijn leven had ik last van eetbuien. Ik haatte ze, maar kon ook niet zonder. Tijdens World Eating Disorder Action Day 2017 deelde ik hoe die eetbuien mijn dagen ooit beïnvloedden. Vele openhartige verhalen van anderen volgden. Samen doorbreken we hiermee het stigma en taboe op eetbuien en eetstoornissen. Dit jaar, 2021, staat World Eating Disorder Action Day in het teken van #sameningesprek. Lees meer over deze bijzondere dag en help ook mee om eetbuien bespreekbaar te maken. Kom uit de kast met jouw verhaal.
Daar sta je dan.
Visualiseren hoe je doel of een leven zonder eetstoornis eruit zou zien is één ding. Maar hoe kom je daar? Wat kun je doen? Welke stappen kun je zetten en vooral hoe hou je koers? In dit blog vind je vijf praktische stappen. Zodat je stap-voor-stap aan de slag kunt, vertrouwen krijgt in je aanpak en je steeds meer het gevoel krijgt je doel te leven.
Vandaag stap 2 van werken aan eetstoornisherstel vanuit je luie stoel tijdens Corona avondklok en lockdown. Met drie oefeningen die je de komende weken kunt doen en die je helpen stappen te zetten in je herstel én zorgen dat je meer het gevoel krijgt dat je leeft. Deze keer inclusief een audio-oefening die je kunt doen vanuit je luie stoel.
Daar zitten we dan. Al maanden in Corona lockdown en nu ook nog vanaf 21.00 uur aan huis gebonden door de avondklok. Wat nu? Nog maar weer een film of serie of de zoveelste nieuwsshow met steeds hetzelfde nieuws? Of doe je mee om deze avondklok avonden te gebruiken als me-time. Om stappen te zetten in het loslaten van je eetstoornis of andere gewoontes die je kwijt wilt? Vandaag stap 1 (van vier).
Kerst, het klinkt altijd zo gezellig, maar misschien ben je al weken of maanden in de stress van de kerst. De druk ligt namelijk hoog. Want het moet gezellig zijn, de boom moet prachtig zijn, het eten subliem en overdadig en de familie- en vriendenverplichtingen moeten nagekomen worden. Hoe overleef je nu de kerst zo dat je er ook nog wat van kunt genieten?
“Zeg weet je wel dat jouw ene borst meer naar binnen staat dan de andere?” Verward kijk ik haar aan. Ik ben bij een rebalancer en sta in mijn onderbroekje voor haar voordat ik op de behandeltafel mag. “Wat moet ik hier nu mee?” Wat moet je sowieso met opmerkingen op je lijf waar je niet op zit te wachten? Of met eigen lichaamsobservaties waar je minder blij mee bent.
“Wat ik wil, is dat ik gewoon één stukje chocola kan nemen of één koekje en dat het niet gelijk uitloopt op een eetbui. Maar het lukt me niet.” Ik hoor het dagelijks. Van vrienden, van collega’s en van de mensen met eetbuien, boulimia en eetbuistoornis die ik coach. De ultieme wens is te kunnen stoppen na dat ene stukje chocola. En de grootste frustratie is dat het niet lukt. Wat doe je eraan? 


Waarom is er zoveel schaamte rondom eetbuien? Waarom vinden we dik wanstaltig en dun bewonderenswaardig? Waarom worden mensen met eetbuien niet (h)erkend door hun omgeving en huisarts? En waarom zoeken we niet massaal hulp? Zo’n half miljoen Nederlanders kampt met eetbuien, toch is het leven met eetbuien eenzaam. Ik schrijf dit blog in de hoop dat, als je zelf eetbuien hebt, je je gezien en minder alleen zult voelen én dat er meer begrip en hulp komt voor iedereen die hiermee worstelt. Tijd om eetbuien in de spotlight te zetten.
“Morgen eet ik de hele dag gezond”. Hoe vaak heb ik me dat niet voorgenomen in mijn leven en hoe vaak ging het dan weer mis gedurende de dag? Heel vaak! Een verloren dag, noemde ik die dagen. En dan was het hek van de dam. Want als het toch al een verloren dag is, dan kan de controle los. Dan mag alles. Even leuk, maar achteraf komt de spijt. Hoe kom je nu af van dit verloren-dag-syndroom?