Praten over eetbuien, braken of je eetstoornis, dat is mega ingewikkeld. Voor jou, maar ook voor je omgeving. Toch helpt praten over je eetprobleem bij het herstellen hiervan. Hoe kan je omgeving jou de helpende hand reiken? Ik zette de belangrijkste do’s en don’ts op een rijtje. Ik ben benieuwd of je ze herkent. Lees verder
Misschien herken je het wel. Je hebt een drukke dag gehad. Nauwelijks stilgestaan. En dan, zodra de rust eindelijk komt, komt ook… de eetbui. In dit blog lees je hoe iets heel kleins, een paar minuten pauze overdag, het verschil kan maken. Hoe ‘niets doen’ juist precies is wat je nodig hebt én hoe Mo daarmee haar eetbuien tot rust bracht. Lees verder
Soms ontstaan de mooiste inzichten tijdens gesprekken met de mensen die ik begeleid. Zoals laatst toen twee cliënten op één dag tot een bijzondere ontdekking kwamen. Ze beseften dat hun eetstoornis, hoe vervelend en dominant ook, eigenlijk een diepere functie had. Dit besef veranderde alles voor hen. Lees verder
Onrust giert door je lijf, 1.001 gedachtes buitelen door je hoofd, ingewikkelde emoties die je bekruipen. En daar bovenop komt dan ook nog eens eetbuidrang. Het enige dat je wilt is RUST. Rust in je kop. Rust in je lijf. Laat maar komen die eetbui. Dan ben je het even allemaal kwijt.
Emoties en onrust zijn de grootste eetbui triggers. Wat kun je eraan doen? Lees verder
Waarom wilde ik dit? Waarom doe ik dit mezelf dit aan? Ik weet dat ik door moet zetten, maar mijn lijf wil niet meer. Het ene stemmetje in mijn hoofd zegt: ‘Stop, geef de strijd op, hou op met vechten.’ Het andere brult: ‘Doorgaan, opgeven is geen optie!’ Maar het wordt zwaarder en ik kan niet meer. De roep om op te geven wordt steeds harder. Opeens is er een opening. Lees verder
Mijnwerkers namen vroeger een kanarie mee de mijnen in. Als deze gevoelige vogeltjes niet meer zongen of erger nog bewusteloos of dood neervielen, was dat een signaal dat er iets flink mis was in de mijn. Een gaslek, te weinig zuurstof, te veel stof. Als de kanaries stilvielen, was dat hét signaal voor de mijnwerkers om zo snel mogelijk de mijn te verlaten.
Eetbuien zijn als de kanaries van mijnwerkers. Ze zijn altijd een signaal dat we iets missen, overvraagd zijn, ergens vergeten zijn voor onszelf te zorgen of dat er iets niet klopt in onze omgeving.
Zie een eetbui dus niet als eetprobleem, maar als een waarschuwende kanarie. Een kanarie die je bewust wil maken van dat er iets niet klopt. Wat wil die kanarie ons zeggen? Lees verder
Zaterdag komt Sinterklaas aan, maar pepernoten, marsepein, strooigoed en chocoladeletters liggen al maanden volop in de winkels. En heb je tot nu de verleiding van Sinterklaas-lekkers weten te trotseren, dan wordt het vanaf zaterdag extra lastig. Voor je het weet ligt het overal. Help! Ontdek welke tactiek jij meestal toepast en welke simpele regel je kan helpen de komende weken. Lees verder
Raak jij jezelf soms ook zo kwijt? In alles wat er op je afkomt, moet of van je gevraagd wordt? Grote kans dat jouw antenne dan te veel afgestemd is op je horizontale as. Maar geen paniek. We hebben ook een verticale as die je helpt weer in te checken bij jezelf. Dat geeft rust en overzicht. En voorkomt eetbuien. Ik deel hoe het werkt en heb een meditatie-oefening voor je ingesproken. Lees verder
Niemand kiest bewust voor eetbuien, boulimia of een eetbuistoornis. Toch blijven ze jarenlang hangen zonder dat je kunt ontsnappen. Hoe dat komt? Het is de Wow-factor. De cruciale factor die je gevangenhoudt in een eetstoornis.
.
Zelfkritiek is één van de belangrijkste triggers van eetbuien en een dwangmatige relatie met eten, sporten en je lichaam. Ook maakt het onzeker in vriendschappen, relaties, werk en studie. Waar komt die zelfkritiek vandaan? Hoe gaat onze innerlijke criticus te werk? Maar nog belangrijker. Hoe kom je ervan af? Lees verder
We staan al twee jaar onder spanning. Eerst zette de coronapandemie ons leven op z’n kop. Nu staan we op scherp door de oorlog in de Oekraïne, stijgende brandstofprijzen, financiële zorgen en oorlogsdreiging. En of dat nog niet erg genoeg is, blijken eetstoornissen te verergeren en gaan we meer snoepen en snaaien. Hoe krijg je weer rust in de tent en je eetgedrag? Lees verder
“Wat ik wil, is dat ik gewoon één stukje chocola kan nemen of één koekje en dat het niet gelijk uitloopt op een eetbui. Maar het lukt me niet.” Ik hoor het dagelijks. Van vrienden, van collega’s en van de mensen met eetbuien, boulimia en eetbuistoornis die ik coach. De ultieme wens is te kunnen stoppen na dat ene stukje chocola. En de grootste frustratie is dat het niet lukt. Wat doe je eraan? Lees verder
Waarom is er zoveel schaamte rondom eetbuien? Waarom vinden we dik wanstaltig en dun bewonderenswaardig? Waarom worden mensen met eetbuien niet (h)erkend door hun omgeving en huisarts? En waarom zoeken we niet massaal hulp? Zo’n half miljoen Nederlanders kampt met eetbuien, toch is het leven met eetbuien eenzaam. Ik schrijf dit blog in de hoop dat, als je zelf eetbuien hebt, je je gezien en minder alleen zult voelen én dat er meer begrip en hulp komt voor iedereen die hiermee worstelt. Tijd om eetbuien in de spotlight te zetten. Lees verder
“Morgen eet ik de hele dag gezond”. Hoe vaak heb ik me dat niet voorgenomen in mijn leven en hoe vaak ging het dan weer mis gedurende de dag? Heel vaak! Een verloren dag, noemde ik die dagen. En dan was het hek van de dam. Want als het toch al een verloren dag is, dan kan de controle los. Dan mag alles. Even leuk, maar achteraf komt de spijt. Hoe kom je nu af van dit verloren-dag-syndroom? Lees verder
In mijn vorige blog schreef ik al dat ik na 25 jaar opeens een eetbuigedachte kreeg en vervolgens een flinke angst om ook echt eetbuien te krijgen. Het voelde als the beast is back en daar had ik dus geen zin in. Verre van dat zelfs. Inmiddels ben ik een jaar verder en wat ik heb gedaan om de angst los te laten en niet in eetbuien te duiken, blijkt te werken. Tijd dus om mijn tips met jou te delen. Want als ik het kan, dan kun jij het ook. Hier komen ze. Lees verder