Er rest niets anders dan afdrukken van wat eens was in het stof. Een trap, een emmertje en dat wat niet mee mocht, maar ook niet mag blijven. Afscheid nemen van het vertrouwde, soms benauwende. Het begin van het nieuwe: lonkend en eng tegelijk. Ik denk terug aan het afscheid van mijn eetstoornis en hoe ingewikkeld dat was. Lees verder
Wat een bijzondere jaren heb ik achter de rug! Ik ben ontroerd, geraakt en vooral geïnspireerd door de mooie en open gesprekken met vrouwen en mannen die een eetstoornis hebben of ooit hadden. De opluchting die het geeft om eindelijk je verhaal te durven delen, een luisterend oor te treffen. Met zowel schaamte en kwetsbaarheid als de lichtheid en humor die een gesprek onder gelijkgestemden met zich meebrengt. Lees verder
Wat hebben een rotsklimmer en een eetstoornis nu met elkaar te maken? Niet veel zou je zeggen. Toch was er veel dat me raakte en inspireerde afgelopen week bij het zien van de bloedstollende film Free Solo. Stel je eens voor dat deze inzichten je kunnen helpen op weg naar een vrij leven zonder eetstoornis en bij het realiseren van je dromen.
.
Tijdens de ontwikkeling van mijn programma voor mensen met eetbuien en boulimia spreek ik een 17-jarig meisje met boulimia. Ze heeft al drie jaar eetbuien waar ze maar niet vanaf komt. Gelukkig heeft ze hulp van een therapeut. Na afloop van ons gesprek, beloof ik haar de belangrijkste tips en inzichten te mailen die mij hielpen van mijn eetverslaving af te komen. En waarom deze dan ook niet met jou delen. Dus bij deze! Lees verder
Kan ik het wel? Heb ik wel het juiste gekozen? Van de zenuwen moet ik naar het toilet. Over een paar minuten moet ik in een overvolle zaal in één klap een plank doormeppen met daarop mijn hardnekkigste negatieve overtuiging ever: niet goed genoeg. Maar is deze wel de ergste? De juiste? Kan ik niet met wat beters komen én lukt het me wel die plank door te slaan? Ben IK wel goed genoeg? Hoe kom je van een diep gewortelde niet goed genoeg overtuiging af? Lees verder
Daar stond ik dan: 21 jaar en in drie weken met een crash dieet 10 kilo afgevallen. Euforisch vanwege deze prestatie en met een nieuwe garderobe voor m’n nieuwe, slanke IK. Super trots en zelfverzekerd. Maar toen begon de ellende. Jarenlang sloeg ik aan alle kanten door tot ik rond m’n 27e eindelijk in balans kwam. Wat weet ik nu, wat ik toen niet wist? Kortom, hoe blijf je op gewicht en kom je in balans na een periode van (extreem) afvallen? Lees verder
Pffffff, wat stom van me. Ik zit met Annelot, 20 jaar, aan tafel. “Ik wil nu echt eens van het laatste staartje van m’n eetstoornis af”, verzucht ze. Ik leef mee, luister, vraag waar ze precies nog last van heeft. Opeens zeg ik “Dat klinkt als hoe ‘normale mensen’ omgaan met eten. Volgens mij doe je het hartstikke goed en heeft dit niets meer met een eetstoornis te maken”. Ik zie de opluchting op haar gezicht. Dat was de bevestiging die ze nodig had. Oeps…. en die was ik nou net helemaal vergeten te geven. Terwijl dat natuurlijk één van de belangrijkste vragen is om te beantwoorden: Wanneer ben je hersteld van een eetstoornis? Lees verder
Gezondheid straalt me tegemoet als ik na mijn lezing rondloop op het Better Health Event. Wat een stands, informatie en lezingen over gezond leven en eten. Een ‘handsome’ vijftiger vertelt me hoe energiek hij is sinds hij Paleo eet. Wow, dat wil ik ook. Ik zie talloze stands met supplementen en praat uitgebreid met een standhouder over de wonderbaarlijke effecten van vis- en krilolie. Zal ik mijn eetpatroon omgooien? Of die supplementen kopen? Lees verder
Sylvia Aimee
had de wereld aan haar voeten. Schreef en zong haar haar eigen liedjes, deed mee aan De Beste Singer Songwriter van Nederland, speelde bij De Wereld Draait door. Tot ze zo bang werd om het niet perfect te doen, dat ze compleet stopte met muziek maken. Om vervolgens te belanden in een eetstoornis. In deze gastblog deelt ze haar verhaal, haar story of hope, haar nieuwste lied “Stories” en een boodschap aan jou. Lees verder
“Een eetstoornis, daar kom je toch nooit vanaf?” hoor ik vaak. Op zo’n moment komt de tijgerin in mij boven en wil ik roepen “WEL!!!!”. Dan haal ik adem en zeg rustig: “Het is niet gemakkelijk, maar een eetstoornis daar kun je echt vanaf komen! Ik ben er zelf het levende bewijs van.” Precies 25 jaar geleden, na zeven jaar gevangen te hebben gezeten in mijn boulimia, gooide ik het roer om. Hoe, dat lees je hier. Lees verder
“Wat ik nou heb gehoord…….…” M’n lief is amper thuis of hij steekt al van wal met een bevlogen verhaal van Richard Krajicek op de radio. Over wat toptennissers onderscheidt van middelmatige tennissers. Ik luister vol aandacht en weet gelijk “Daar kan ik wat mee!”. Want zijn twee top tips kunnen het verschil maken tussen blijven hangen in eetstoornisgedrag (of welk probleem dan ook) of de omslag maken. Lees verder
“M’n eetbui uitstellen, afleiding zoeken, wel suiker, geen suiker, mindfulness, m’n gedachtes uitdagen, ..…. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het al geprobeerd. Leuk hoor al die tips, maar ze werken niet bij mij. Ik heb nog steeds eetbuien. Kun jij me helpen?”
Mijn antwoord is: “JA, ik kan je helpen.” Lees verder
Ellen kwam bij me voor een startsessie. Een jaar geleden was er nog niets aan de hand, maar na een intensieve en succesvolle lijnpoging, volgden plotseling eetbuien. En deze bleken niet meer te stoppen. Ze heeft inmiddels vier tot vijf eetbuien per week, compenseert dit regelmatig door over te geven of dagen streng te lijnen. Lees verder
Dochterlief is jarig en we zitten heerlijk aan tafel te borrelen. Mijn moeder zit met het LEF magazine voor zich waarin een artikel staat over mij en Vrij van Eetstoornis. Ze zit aandachtig te lezen. Dan klapt ze het blad dicht en zegt peinzend “Ja”. Daarna valt een grote stilte. Ze laat het erbij en ik weet niet hoe nu verder.
Ik had die dag al negen uur gemediteerd, ongemakkelijk zittend op een matje op de vloer. M’n lichaam deed aan alle kanten pijn: mijn rug, m’n schouders, m’n knieën, m’n heupen. Toch zat ik er klaar voor: de meditatie van 18.00 tot 19.00 uur op dag vijf van mijn 10-daagse Vipassana meditatie cursus. Toen kwam de instructie: “Het komende uur mag je helemaal niets meer bewegen: niet je benen, schouders, hoofd, armen, niets.” Het complete uur mocht ik niet verzitten, niet verschuiven, niet wiebelen, niet aan mijn neus kriebelen. Het zweet brak me acuut aan alle kanten uit. Wat nu?
Lees verder