Zingen. Ik wil wel, maar ik durf niet
Er is iets dat ik bijna het liefst van alles zou willen: zingen! Ongeremd. Onbevangen. Maar ik durf niet. Ik blokkeer mezelf. Ik begin er niet aan, stel het uit en parkeer mijn verlangen tot later. Tot ooit. En intussen voel ik me er onhandig en ongelukkig over. Maar het kriebelt, het lonkt, het wil gehoord worden. Dus ga ik ermee aan de slag. Lees verder

De krant lezen tijdens het eten, voor de TV met het bord op schoot, snel staand eten terwijl je tussendoor wat anders doet, Netflix aanzetten en intussen grote hoeveelheden snacks of zoetigheid wegwerken. Naast dat het voor de vertering van je voeding minder goed is, is multitasken ook een grote risicofactor voor het ontstaan van eetbuien.
Wat eet jij als je lekkere trek hebt? Kies jij dan wat je echt het allerlekkerst vindt? Precies dat eten of die smaak waar jij enorm blij van wordt? Of kies je iets dat gemakkelijk voorhanden is? Doe je het eerste? Vooral doorgaan daarmee. Doe je het laatste, verander dan je gedrag. Het mag namelijk veel lekkerder. Echt waar. En daarmee voorkom je eetbuien.
Onzeker, eetbuien, jezelf vergelijken met anderen, steeds onrustig en denken aan eten? Grote kans dat je vergeten bent je juiste rol aan te zetten. Ontdek hoe je met meer zelfvertrouwen en plezier in het leven kunt staan.
Wat doe ik aan die snaaibuien als ik ’s avonds op de bank plof? Waarom kan ik lekkere hapjes niet weerstaan? Waarom ben ik dag en nacht in mijn hoofd bezig met eten? Zomaar drie vragen die me afgelopen dinsdag gesteld werden tijdens een life vraag en antwoord sessie op de Facebook pagina van het 


Ik had die dag al negen uur gemediteerd, ongemakkelijk zittend op een matje op de vloer. M’n lichaam deed aan alle kanten pijn: mijn rug, m’n schouders, m’n knieën, m’n heupen. Toch zat ik er klaar voor: de meditatie van 18.00 tot 19.00 uur op dag vijf van mijn 10-daagse Vipassana meditatie cursus. Toen kwam de instructie: “Het komende uur mag je helemaal niets meer bewegen: niet je benen, schouders, hoofd, armen, niets.” Het complete uur mocht ik niet verzitten, niet verschuiven, niet wiebelen, niet aan mijn neus kriebelen. Het zweet brak me acuut aan alle kanten uit. Wat nu?
Een eetstoornis is niet raar, maar je wordt vaak wel gek van je onbeheersbare gerichtheid op eten en eetbuien. Wat kun je hier nu aan doen? Hoe doorbreek je die ongewenste obsessie?
Net ontbeten en alweer honger. Gaaphonger. Snaaimomenten. Lekkere trek of een dip? En dan neem je een boterham of een tussendoortje en dan is het weer opgelost. Toch? Maar hoe komt het dan dat je na een uur alweer in zo’n dip zit? En waar komen die eetbuien dan opeens vandaan? De kern zit in de hoeveelheid suiker in je bloed, oftewel je bloedsuikerspiegel.
Eten. Dat kan behoorlijk verwarrend zijn. Want heb je nu honger, trek of last van een emotie, verveling of onrust? Laat je lijf je antenne zijn, dan wordt je heel veel duidelijk en ontdek je ook de oplossing. Hoe? Dat lees je in dit artikel.
Deze week kwam ik achter een enorme blunder van mezelf. En achter iets dat bij mij voorgoed veranderd is ten opzichte van vroeger. Iets waar iedereen wat aan heeft. Jij ook?
Ik houd van koken. Van het bedenken van wat we gaan eten, het inkopen doen tot het kokkerellen zelf. Ik geniet er elke dag van. Dat dat lang niet voor iedereen geldt, merk ik elke dag in mijn praktijk. Voor veel mensen is koken hun “worst nightmare”. Hoe groot dit probleem is lees je hier. En ook 7 handige tips die het dan weer behapbaar maken.
Eetbuien, ik haatte ze en hield van ze. De frustratie van het niet kunnen stoppen en de grote schaamte en walging gingen hand in hand met de geneugten van het ongebreideld kunnen eten en de rust en verdoving die eetbuien met zich mee brengen. Stoppen met eetbuien lukte me niet. Van geen kanten. Ook in mijn praktijk hoor ik dagelijks mensen verzuchten “Stoppen met eetbuien, ik heb al van alles geprobeerd, maar het lukt me niet”. Lees de 5 belangrijkste tips hoe het wel gaat lukken.