Afscheid van mijn eetstoornis
Er rest niets anders dan afdrukken van wat eens was in het stof. Een trap, een emmertje en dat wat niet mee mocht, maar ook niet mag blijven. Afscheid nemen van het vertrouwde, soms benauwende. Het begin van het nieuwe: lonkend en eng tegelijk. Ik denk terug aan het afscheid van mijn eetstoornis en hoe ingewikkeld dat was. Lees verder

Waarom is er zoveel schaamte rondom eetbuien? Waarom vinden we dik wanstaltig en dun bewonderenswaardig? Waarom worden mensen met eetbuien niet (h)erkend door hun omgeving en huisarts? En waarom zoeken we niet massaal hulp? Zo’n half miljoen Nederlanders kampt met eetbuien, toch is het leven met eetbuien eenzaam. Ik schrijf dit blog in de hoop dat, als je zelf eetbuien hebt, je je gezien en minder alleen zult voelen én dat er meer begrip en hulp komt voor iedereen die hiermee worstelt. Tijd om eetbuien in de spotlight te zetten.
In mijn
Tijdens de ontwikkeling van mijn
Ik spreek Claudia, 27 jaar. Ze heeft sinds twee jaar eetbuien en kan hier inmiddels niet meer mee stoppen. Een paar jaar geleden begon ze koolhydraatarm te eten om af te vallen en sindsdien is ze panisch voor brood, taart, friet, pasta, rijst, aardappels en nog veel meer. Behalve als ze eetbuien heeft. Dan propt ze zich vol met koek, snoep, chocola, ijs en snacks. Voor haar reden te meer om koolhydraten in de ban te laten, want voordat ze het weet slaat ze hierin door. Slim of niet? 
“Een eetstoornis, daar kom je toch nooit vanaf?” hoor ik vaak. Op zo’n moment komt de tijgerin in mij boven en wil ik roepen “WEL!!!!”. Dan haal ik adem en zeg rustig: “Het is niet gemakkelijk, maar een eetstoornis daar kun je echt vanaf komen! Ik ben er zelf het levende bewijs van.” Precies 25 jaar geleden, na zeven jaar gevangen te hebben gezeten in mijn boulimia, gooide ik het roer om. Hoe, dat lees je hier.
Pffff, dat valt niet mee, vertellen wat een eetstoornis inhoudt op zo’n manier dat je omgeving het ook echt begrijpt. Zo wil Chantal haar vriend wél vertellen over haar eetprobleem, maar weet ze niet hoe en waar te beginnen. Door de spanning die dat met zich meebrengt, wordt ze steeds zo overmand door emoties, dat het uitleggen al helemaal niet meer lukt. Niet vertellen is echter ook geen optie meer. Hoe pakt je het dan wel aan? 
Eén van de grootste misverstanden over eetstoornissen is dat deze alleen onder jongeren zouden voorkomen. Nieuw gepubliceerd Brits onderzoek wijst echter uit dat 3,6% van de vrouwen tussen de 40 en 60 jaar last heeft van een eetstoornis. Ook brengt het onderzoek helderheid in de riscofactoren voor het ontstaan van eetstoornissen. 
De krant lezen tijdens het eten, voor de TV met het bord op schoot, snel staand eten terwijl je tussendoor wat anders doet, Netflix aanzetten en intussen grote hoeveelheden snacks of zoetigheid wegwerken. Naast dat het voor de vertering van je voeding minder goed is, is multitasken ook een grote risicofactor voor het ontstaan van eetbuien.
Wat eet jij als je lekkere trek hebt? Kies jij dan wat je echt het allerlekkerst vindt? Precies dat eten of die smaak waar jij enorm blij van wordt? Of kies je iets dat gemakkelijk voorhanden is? Doe je het eerste? Vooral doorgaan daarmee. Doe je het laatste, verander dan je gedrag. Het mag namelijk veel lekkerder. Echt waar. En daarmee voorkom je eetbuien. 
Onzeker, eetbuien, jezelf vergelijken met anderen, steeds onrustig en denken aan eten? Grote kans dat je vergeten bent je juiste rol aan te zetten. Ontdek hoe je met meer zelfvertrouwen en plezier in het leven kunt staan.