Emoties en onrust trigger voor eetbuien. Ontdek wat je eraan kunt doen.
Onrust giert door je lijf, 1.001 gedachtes buitelen door je hoofd, ingewikkelde emoties die je bekruipen. En daar bovenop komt dan ook nog eens eetbuidrang. Het enige dat je wilt is RUST. Rust in je kop. Rust in je lijf. Laat maar komen die eetbui. Dan ben je het even allemaal kwijt.
Emoties en onrust zijn de grootste eetbui triggers. Wat kun je eraan doen? Lees verder

Waarom wilde ik dit? Waarom doe ik dit mezelf dit aan? Ik weet dat ik door moet zetten, maar mijn lijf wil niet meer. Het ene stemmetje in mijn hoofd zegt: ‘Stop, geef de strijd op, hou op met vechten.’ Het andere brult: ‘Doorgaan, opgeven is geen optie!’ Maar het wordt zwaarder en ik kan niet meer. De roep om op te geven wordt steeds harder. Opeens is er een opening.
Hoe kan het dat je soms zomaar uit het niets een eetbui krijgt? Dat de drang plots onvermijdbaar groot is? Onderweg van werk naar huis, na een supergezellige avond met vrienden, als de kinderen net in bed liggen of direct als je partner het huis verlaat? De eetbuidrang die dan ontstaat, heeft te maken met wat ik schakelmomenten noem.
Zaterdag komt Sinterklaas aan, maar pepernoten, marsepein, strooigoed en chocoladeletters liggen al maanden volop in de winkels. En heb je tot nu de verleiding van Sinterklaas-lekkers weten te trotseren, dan wordt het vanaf zaterdag extra lastig. Voor je het weet ligt het overal. Help! Ontdek welke tactiek jij meestal toepast en welke simpele regel je kan helpen de komende weken.
Voor een artikel in de GezondNu, heb ik een afspraak voor een fotoshoot. Ik moet ‘vrolijk en dynamisch overkomen, zomers gekleed, het liefst in een uni kleur én mijn vrouwelijke vormen moeten goed tot uitdrukking komen (zonder te veel bloot).’ Ik denk: ‘Zomers?, dat betekent een jurkje. En een jurkje betekent blote benen en open schoenen’. Ik schiet gelijk in de stress.
Tja, wat doe je op momenten dat je het even niet meer weet? Vroeger had ik dan eetbuien, maar daar ben ik lang geleden mee gestopt. Inmiddels heb ik een heel arsenaal geruststellende dingen die ik kan doen op moeilijke momenten. Ik deel ze graag. Misschien ook wat voor jou?
Hoe leer ik gezond, normaal en liefst intuïtief eten? Dat is een vraag waar veel mensen mee worstelen. Of het nu gaat om mensen met overgewicht, een verstoorde relatie met eten, emotie-eten, boulimia, eetbuistoornis of anorexia. Ik ben voorstander van het principe Vrij Eten. Maar wat is Vrij Eten eigenlijk en wat heb je eraan? 
‘Ik wil meer in het hier en nu kunnen zijn’ zeggen de mensen die ik begeleid vaak. ‘Gewoon aanwezig kunnen zijn bij wat er is’. En het klopt, vaak zijn we inderdaad meer daar en elders dan in het hier en nu. Ik nam daarom een podcast op over hoe je dat kunt leren: leven in het hier en nu.
Ik loop naar huis. Als ik er bijna ben, grijp ik blindelings in mijn tas op zoek naar mijn sleutels. Tussen alle dingen en rommeltjes die door mijn tas zwerven, zijn m’n sleutels gemakkelijk te vinden. Er zit namelijk iets aan dat me dierbaar is, me verwarmt en mild maakt. Altijd. In goede en in slechte tijden. Hoe ik me ook voel. Misschien dat het jou ook helpt.
“Zeg weet je wel dat jouw ene borst meer naar binnen staat dan de andere?” Verward kijk ik haar aan. Ik ben bij een rebalancer en sta in mijn onderbroekje voor haar voordat ik op de behandeltafel mag. “Wat moet ik hier nu mee?” Wat moet je sowieso met opmerkingen op je lijf waar je niet op zit te wachten? Of met eigen lichaamsobservaties waar je minder blij mee bent.
Daar stond ik dan: 21 jaar en in drie weken met een crash dieet 10 kilo afgevallen. Euforisch vanwege deze prestatie en met een nieuwe garderobe voor m’n nieuwe, slanke IK. Super trots en zelfverzekerd. Maar toen begon de ellende. Jarenlang sloeg ik aan alle kanten door tot ik rond m’n 27e eindelijk in balans kwam. Wat weet ik nu, wat ik toen niet wist? Kortom, hoe blijf je op gewicht en kom je in balans na een periode van (extreem) afvallen?
Grrrr. Wat baal ik. Ik lijk wel een oud wijf. Ik heb steeds meer lichamelijke klachten. Na jaren is opeens m’n eczeem (met gek makende jeuk) terug. En nu ook nog een oude kwaal die al twee weken lang heftig opspeelt. Mijn onderrug zit helemaal vast. Bij iedere beweging schiet het erin, ik slaap slecht, kan nauwelijks rechtop zitten en lopen en alleen bij de gedachte aan yoga en sporten krijg ik al pijnvisioenen. Ik ben boos en gefrustreerd. Totdat ik opeens denk aan wat ik uit de NLP leerde. 
Er is iets dat ik bijna het liefst van alles zou willen: zingen! Ongeremd. Onbevangen. Maar ik durf niet. Ik blokkeer mezelf. Ik begin er niet aan, stel het uit en parkeer mijn verlangen tot later. Tot ooit. En intussen voel ik me er onhandig en ongelukkig over. Maar het kriebelt, het lonkt, het wil gehoord worden. Dus ga ik ermee aan de slag.