Onrust giert door je lijf, 1.001 gedachtes buitelen door je hoofd, ingewikkelde emoties die je bekruipen. En daar bovenop komt dan ook nog eens eetbuidrang. Het enige dat je wilt is RUST. Rust in je kop. Rust in je lijf. Laat maar komen die eetbui. Dan ben je het even allemaal kwijt.
Emoties en onrust zijn de grootste eetbui triggers. Wat kun je eraan doen? Lees verder
In de Volkskrant lees ik ‘Wie niet wil aankomen tijdens de feestdagen moet zijn ratio inzetten’. Gevolgd door de boodschap ‘Dat vergt véél, héél véél oefening.’ Ik haak gelijk af. Want ‘Hallo, het is het einde van het jaar. Daar heb ik toch geen tijd en energie meer voor?’ Ik ben ook pissig. Want het kan echt simpeler. Lees verder
Zaterdag komt Sinterklaas aan, maar pepernoten, marsepein, strooigoed en chocoladeletters liggen al maanden volop in de winkels. En heb je tot nu de verleiding van Sinterklaas-lekkers weten te trotseren, dan wordt het vanaf zaterdag extra lastig. Voor je het weet ligt het overal. Help! Ontdek welke tactiek jij meestal toepast en welke simpele regel je kan helpen de komende weken. Lees verder
Gezondheid straalt me tegemoet als ik na mijn lezing rondloop op het Better Health Event. Wat een stands, informatie en lezingen over gezond leven en eten. Een ‘handsome’ vijftiger vertelt me hoe energiek hij is sinds hij Paleo eet. Wow, dat wil ik ook. Ik zie talloze stands met supplementen en praat uitgebreid met een standhouder over de wonderbaarlijke effecten van vis- en krilolie. Zal ik mijn eetpatroon omgooien? Of die supplementen kopen? Lees verder
Grrrr. Wat baal ik. Ik lijk wel een oud wijf. Ik heb steeds meer lichamelijke klachten. Na jaren is opeens m’n eczeem (met gek makende jeuk) terug. En nu ook nog een oude kwaal die al twee weken lang heftig opspeelt. Mijn onderrug zit helemaal vast. Bij iedere beweging schiet het erin, ik slaap slecht, kan nauwelijks rechtop zitten en lopen en alleen bij de gedachte aan yoga en sporten krijg ik al pijnvisioenen. Ik ben boos en gefrustreerd. Totdat ik opeens denk aan wat ik uit de NLP leerde. Lees verder
Woensdagmiddag 17.53. Met tegenzin zet ik de computer uit. We moeten eten. Na het eten zegt m’n lief: “Zullen we een stukje wandelen?”. Alles in mij roept: “NEEEEE!”. NEE van “Ik moet nog zoveel en ik krijg het niet af”. NEE van stress in mijn lijf. NEE van “Ben jij gek! Je gaat toch niet ontspannen NU?!” Toch zegt iets in mij JA. Ik stap over de drempel het zonnetje in en het kwartje valt. Had die slavendrijver me toch weer te pakken. Lees verder
Er is iets dat ik bijna het liefst van alles zou willen: zingen! Ongeremd. Onbevangen. Maar ik durf niet. Ik blokkeer mezelf. Ik begin er niet aan, stel het uit en parkeer mijn verlangen tot later. Tot ooit. En intussen voel ik me er onhandig en ongelukkig over. Maar het kriebelt, het lonkt, het wil gehoord worden. Dus ga ik ermee aan de slag. Lees verder
Kerst gezellig? Nou niet als je last hebt van een eetstoornis als boulimia of binge eating. Dan kun je namelijk behoorlijke stress ervaren. Vanwege het (ongezonde) eten dat overal aanwezig is, alle sociale verplichtingen en dat het ook nog eens gezellig MOET zijn. Kerst kan het gevoel opleveren volledig de controle kwijt te zijn en flinke angst oproepen voor doorslaan met eetbuien. Hoe krijg je jezelf tot rust? Lees verder
’t Is 00.12 uur ’s nachts. Ik klap m’n laptop dicht. Om me heen vellen papier, krabbels, gedachtegangen. Morgen is de boekpresentatie en ik ben nog niet tevreden over m’n praatje. Over geen van de vier praatjes die ik tot nu toe heb geschreven trouwens. Ik geef ’t op, poets m’n tanden en kruip in bed tegen het heerlijk warme lijf van m’n lief….. Maar ook dat helpt niet. M’n hoofd piekert de rest van de nacht door terwijl ik wakker lig. Lees verder
Het is vier uur ’s middags. Harald en ik zitten al de hele dag achter zijn computer de laatste correcties van mijn boek door te akkeren. Non-stop. Met ons hoofd bijna in de computer. Hij wrijft pijnlijk over zijn nek en schouder en gaat steeds verzitten. Overbelast dat is duidelijk. Met mij is het al niet veel beter. Hoe komen we hier doorheen? Hoe kom je überhaupt ongeschonden door drukke tijden? Lees verder
Ik voel dat ik alles loslaat. Even niet meer hoeven denken, doen of voelen. De onrust verdwijnt. Alleen ik. Even afgesloten van de wereld. Complete overgave. Rust. Tja, dit klinkt als een eetbui, ik weet het. Toch is niets minder waar. Het is een simpele yoga-oefening. Ook uitproberen? Lees verder
Een paar maanden geleden schreef ik het blog “Uit eten met een Eetstoornis”. Nog geen tien minuten na het versturen van de e-mail, vlogen de uitschrijvingen me om de oren. Ik schrok me dood. Dit was nog nooit gebeurd. Wat was er aan de hand? Blijkbaar de verkeerde snaar geraakt in de mail. Ik had het gevoel iets fout gedaan te hebben. Maar wat? Ik besloot te gaan wandelen. Lees verder
Ik had die dag al negen uur gemediteerd, ongemakkelijk zittend op een matje op de vloer. M’n lichaam deed aan alle kanten pijn: mijn rug, m’n schouders, m’n knieën, m’n heupen. Toch zat ik er klaar voor: de meditatie van 18.00 tot 19.00 uur op dag vijf van mijn 10-daagse Vipassana meditatie cursus. Toen kwam de instructie: “Het komende uur mag je helemaal niets meer bewegen: niet je benen, schouders, hoofd, armen, niets.” Het complete uur mocht ik niet verzitten, niet verschuiven, niet wiebelen, niet aan mijn neus kriebelen. Het zweet brak me acuut aan alle kanten uit. Wat nu?
Lees verder
“Zeg hoe is het eigenlijk met jouw ei? Gebruik je het nog wel eens?”, vraagt vriendin M. Ik kijk haar wazig aan. “Ei?”. “Ja” zegt ze “Jij deed toch altijd zo’n ei om je heen?”. En dan begint me wat te dagen: mijn ei, mijn hulpmiddel in bange dagen, mijn redder in de nood, mijn rust- en comfortbrenger. Hoe kon ik mijn ei vergeten? Nou bij deze het hele verhaal, want jij begrijpt waarschijnlijk helemaal niet waar ik het over heb. Terwijl je er wel veel aan kunt hebben. Lees verder
Zondagavond 20.30. Ergernis, irritatie die het afgelopen uur steeds meer toenam. Onrust in mijn lijf. Inwendig woest op iedereen die pontificaal ruimte in zat te nemen in huis, de rommeltjes, de vragen. “Nee, ik heb geen zin in samen TV kijken! Ik wil even niks!”. Nog net niet stampvoetend pakte ik wat spullen bij elkaar en vertrok naar boven. Lees verder