Er rest niets anders dan afdrukken van wat eens was in het stof. Een trap, een emmertje en dat wat niet mee mocht, maar ook niet mag blijven. Afscheid nemen van het vertrouwde, soms benauwende. Het begin van het nieuwe: lonkend en eng tegelijk. Ik denk terug aan het afscheid van mijn eetstoornis en hoe ingewikkeld dat was. Lees verder
Pffffff, wat stom van me. Ik zit met Annelot, 20 jaar, aan tafel. “Ik wil nu echt eens van het laatste staartje van m’n eetstoornis af”, verzucht ze. Ik leef mee, luister, vraag waar ze precies nog last van heeft. Opeens zeg ik “Dat klinkt als hoe ‘normale mensen’ omgaan met eten. Volgens mij doe je het hartstikke goed en heeft dit niets meer met een eetstoornis te maken”. Ik zie de opluchting op haar gezicht. Dat was de bevestiging die ze nodig had. Oeps…. en die was ik nou net helemaal vergeten te geven. Terwijl dat natuurlijk één van de belangrijkste vragen is om te beantwoorden: Wanneer ben je hersteld van een eetstoornis? Lees verder
Bloggen over je eetstoornis? No way? Of juist DOEN? Ontdek hoe bloggen over je eetstoornis je kan helpen bij je herstel. Een blog over bloggen. Have fun. Lees verder
Dit is het eerste gast blog van een reeks herstelverhalen. Bewust laat ik hier juist ook anderen aan het woord dan puur mensen met een eetstoornis. Het gaat om het om het principe van herstel.
Kun je herstellen als je al meer dan twintig, dertig jaar lang een stoornis hebt? Is het dan niet zo’n deel van je leven geworden, dat je het maar moet accepteren? Dat het anders kan bewijst Anne.
Ik vroeg haar een gast blog te schrijven over haar proces naar herstel. Een proces van pijn, hoop en kracht. Een indringend verhaal als je echt beseft wat ze heeft overleeft en overwonnen. Ik ben geraakt en hoop dat haar verhaal hoop en kracht geeft aan iedereen die nu nog denkt dat het onmogelijk is om te herstellen. Lees verder